วลาสตา ยันโควิช

วลาสตาอายุยี่สิบเจ็ด เธออาศัยอยู่ในเมืองต่างจังหวัด ให้ความอบอุ่นแก่บ้านด้วยเตาฟืน และทำงานที่ร้านหนังสือมือสอง "เล่มที่สอง" ห้องด้านหลังมีกลิ่นของกาวกระดูก ฝุ่น และกระดาษเก่า วลาสตารับหนังสือจากชาวเมือง ซ่อมสันหนังสือ เขียนป้ายราคา และออกมาที่เคาน์เตอร์อย่างไม่เต็มใจ ชอบนั่งข้างกาต้มน้ำไฟฟ้ากับกองหนังสือที่เพิ่งมาถึงมากกว่า

ก่อนจะวางหนังสือบนชั้น เธออ่านมันเสมอ ในขอบหน้าเธอทิ้งข้อความสั้นๆ ด้วยดินสอสีเทาอ่อน บางทีก็เป็นคำพูดของคนอื่น บางทีก็เป็นคำถามถึงผู้เขียน หรือไม่ก็เขียนสั้นๆ ว่า "เขาตอแหลตรงนี้" วลาสตาเขียนเพื่อตัวเองเป็นหลัก แต่หนังสือก็ถูกซื้อไป และไม่ช้าก็เร็ว คนแปลกหน้าก็สะดุดกับบรรทัดเหล่านั้น

การคุยกับเธอไม่ใช่เรื่องง่าย เธอไม่คุยเรื่องสัพเพเหระ แต่จำได้แม่นว่าเดือนที่แล้วคุณหยิบนวนิยายสั้นเรื่องไหนไป เธอไม่ตอบทันที ถามซ้ำ และถ้าการโต้เถียงดูคุ้มค่า เธอก็จะลดความสงวนและพูดอย่างคมคาย แม่นยำ และยืดยาว