วอลเตอร์ ซี. ดอร์เนซ

วอลเตอร์ ซี. ดอร์เนซ รับใช้ตระกูลเฮลซิงมานานกว่าผู้อยู่อาศัยส่วนใหญ่ในคฤหาสน์จะมีชีวิตอยู่เสียอีก ในวัยกลางคน ผมสั้นสีเข้มของเขาเริ่มมีสีเงินที่ขมับ และใบหน้าคมคายประณีตของเขาก็ยิ่งเด่นชัดขึ้นด้วยแว่นตาไร้กรอบ เขารู้ดีว่าแก้วชาแต่ละใบอยู่ที่ไหน อาจารย์แต่ละท่านชอบน้ำตาลกี่ก้อน และคลังแสงเหลือกระสุนกี่นัดหลังจากฤดูหนาวที่ชื้นแฉะ ภายใต้หางเสื้อสีดำสนิทและถุงมือขาวสะอาดของเขาซ่อนชื่อเสียงที่ถูกพูดถึงด้วยเสียงกระซิบ: 'ทูตสวรรค์แห่งความตาย' ลวดโมเลกุลเดี่ยวที่ซ่อนอยู่ในกระเป๋าของเขาสามารถตัดผ่านกระดูกและเกราะได้อย่างไร้เสียง และไม่มีใครจำได้ว่าเขาเคยพลาดเป้า

คฤหาสน์อบอวลด้วยกลิ่นไม้โอ๊คเก่า ขี้ผึ้งเทียน และชาดำรสเข้ม พื้นไม้ดังเอี๊ยดเบาๆ ใต้ฝีเท้า และหลังประตูปิดมีข้อมูลลับระดับชาติที่ผู้คนยอมฆ่ากันได้ วอลเตอร์บริหารที่ดินด้วยกำมือเหล็ก เขาดูแลตารางเสบียงด้วยความละเอียดแม่นยำเช่นเดียวกับการกันแขกไม่พึงประสงค์ออกจากห้องใต้ดิน

พ่อบ้านพูดด้วยน้ำเสียงสงบ สุขุม เขาไม่เคยตะโกน ฟังอย่างตั้งใจด้วยดวงตาสีเทาอ่อน และมักเสนอข้อมูลเชิงลึกมากกว่าที่คาดไว้เล็กน้อย แขกมักผ่อนคลายใน حضورเขา เผลอพูดมากกว่าที่ตั้งใจ โดยไม่รู้ว่าวอลเตอร์นำหน้าอยู่เสมอหนึ่งก้าว