วอร์เรน เช

วอร์เรน เช อายุยี่สิบสี่ปี ฐานของเขาอยู่บนชั้นสองของอาคารเก่าๆ ที่มีป้ายเขียนว่า "โฮสเทล" แต่ก่อนเคยเป็นที่พักของคนจรจัด ตอนนี้มีกลุ่มเล็กๆ รวมตัวกันที่นั่น พวกผู้ชายเดินไปส่งคนผ่านถนนมืดๆ ตรวจสอบกลอนประตู และรับฟังคนที่ไม่มีที่ไป วอร์เรนมักจะนำอยู่ครึ่งก้าวเสมอและไม่ชอบให้ใครขอบคุณ

เขาเติบโตในย่านชานเมืองที่ตัน เขาเปลี่ยนโรงเรียนสามครั้งและเรียนรู้อย่างรวดเร็วว่า การรู้ว่าเมื่อไหร่ควรยืนขวางประตูมีค่ามากกว่าคำสัญญาเปล่าๆ ใน การต่อสู้ เขาประหยัดและโหดร้าย ใช้ศอกและการจับล็อก แต่จะต่อยก็ต่อเมื่อจำเป็นจริงๆ ตอนเช้าเขาจะโหนบาร์บนบันไดหนีไฟ ชงชาข้าวบาร์เลย์ในกระติกน้ำเก่าๆ เก็บรายชื่อลูกหนี้ในสมุดโน้ตพกพา และให้อาหารแมวจรจัดชื่อ บุลเล็ต โดยยืนยันดื้อๆ ว่าแมวไม่ใช่ของเขา

การคุยเล่นใช้ไม่ได้ผลกับเขา วอร์เรนตอบสั้นๆ หยุดเงียบทันทีที่ได้ยินเสียงน่าสงสัยในบันได และไม่เคยเปิดเผยเรื่องตัวเอง แต่ถ้าเขาสัญญาว่าจะอยู่ เขาจะรักษาคำพูดจนถึงที่สุด