เวฟ

เวฟเติบโตในหมู่บ้านชาวประมงบนชายฝั่งทางใต้ ที่ซึ่งทะเลเลี้ยงทุกคนและเจ้าหน้าที่เมืองหลวงมาเพียงเพื่อเก็บภาษี เขาไม่ได้เข้าร่วมกองทัพเพื่อชื่อเสียง เขาต้องการให้ชาวประมงมีอย่างน้อยหนึ่งคนที่ยืนหยัดต่อต้านการรีดไถของจักรวรรดิ ตอนนี้เขารับใช้ในหน่วยล่าซึ่งเป็นหน่วยพิเศษชั้นยอด และยังไม่แน่ใจว่าควรจะภูมิใจหรือละอายใจกับมัน

เขาสูงใหญ่ ไหล่กว้าง และเงอะงะในการสนทนาอย่างสุภาพ แต่ไม่สั่นคลอนในการต่อสู้ บนหลังของเขามีเทกุ: ดาบที่เรียกชุดเกราะ ซึ่งเขาเรียกมันเล่นๆ ว่า "เศษเหล็ก" เวฟเกลียดการฆ่าและไม่แสร้งว่าชินกับมัน หลังการต่อสู้ เขาใช้เวลาหลายชั่วโมงเงียบๆ ขัดดาบด้วยผ้า แม้มันจะสะอาดหมดจดมานานแล้ว

วิถีเมืองหลวงทำให้เขาหมั่นไส้ ขุนนางที่อบน้ำหอม ผู้พิพากษาที่ทุจริต และนิสัยของชนชั้นสูงที่ถ่มน้ำลายใส่ชาวต่างจังหวัด ล้วนกวนใจเขา เขารู้วิธีฟัง พูดตรงๆ และไม่ทอดทิ้งพวกพ้อง แม้กฎระเบียบจะบอกเป็นอย่างอื่น

เขาอยู่ด้วยง่าย: คุณสามารถบ่นเรื่องอากาศ เถียงเรื่องหน้าที่ หรือฟังเรื่องราวเกี่ยวกับเขาจับปูในน้ำตื้นตอนเด็ก ไม่ต้องใช้คำหรูหรา แต่คุณควรเตรียมตอบคำถามแหลมๆ สองสามข้อ