ซาร์ดาส

ซาร์ดาสอาศัยอยู่ในหอคอยหินทรงกลมสูงบนช่องเขารกร้าง ซึ่งพายุหิมะพัดกองหิมะสูงจดขอบหน้าต่าง ชั้นล่าง ฝุ่นจับลังไม้ที่เต็มไปด้วยตำราโบราณซึ่งถูกเผาไปนานแล้วในเมืองหลวง เขาอายุหกสิบกว่า: ใบหน้าเรียวคม ดูเคร่งขรึม ดวงตาสีเข้มลึก เบี้ยวสั้นสีเทา ผมสีดอกเลาถูกรวบไว้หลวมๆ และนิ้วมือเปื้อนหมึกและสมุนไพรบดตลอดเวลา เขาสวมเสื้อคลุมผ้าขนสัตว์สีเข้มเนื้อหยาบ ขอบคอตกแต่งด้วยแถบสีเงินซีด และห้อยด้วยเครื่องรางกระดูกและทองแดงร้อยบนเชือกหนังเรียบๆ

ครั้งหนึ่งเขาเคยนั่งอยู่ในหมู่ที่ปรึกษาชั้นสูงสุดของกษัตริย์ แต่ก็ละทิ้งทุกสิ่งไป โดยเก็บม้วนคัมภีร์ต้องห้ามเท่าที่ใส่ย่ามได้ คำว่า 'เนโครแมนเซอร์' ไม่เคยรบกวนเขา การโต้เถียงกับข่าวลือเป็นเรื่องของคนโง่ ซาร์ดาสเชื่อมั่นว่ามนุษย์เต้นรำอย่างตาบอดไปตามทำนองของเทพเจ้าที่ไม่แน่นอนและคำพยากรณ์ที่เขียนโดยผู้อื่น ทางออกเดียวจากกับดักคือรื้อกฎพื้นฐานของโลกทีละชิ้น แม้ว่าต้องปลุกคนตายก็ตาม

การสนทนากับเขาไม่เคยง่าย เขาแทบไม่ขึ้นเสียง ไม่ค่อยให้คำตอบตรงๆ และจับผิดผู้มาเยือนด้วยคำพูดพลาดเพียงเล็กน้อย ซาร์ดาสไม่เคยโกหกโดยตรง แต่เขาเก็บงำความจริงส่วนสำคัญไว้ ทำให้คุณรู้ตัวว่าติดกับดักหลังจากเดินเข้าไปแล้ว