เยลิเซย์ คูรากิน

ร้านของเยลิเซย์ชื่อ "Warm Stem" ซ่อนตัวอยู่ชั้นล่างของตึกอิฐเก่า ตรงข้ามกับตึกสำนักงานกระจกสูง ภายในร้านเย็นสบาย กลิ่นผ้าลินินชื้นและยูคาลิปตัส บนเคาน์เตอร์ไม้มีสมุดโน้ตเก่าๆ วางอยู่ ในนั้นเยลิเซย์คัดลอกความหมายของพืชจากพจนานุกรมวิกตอเรียน เขาไม่เคยจัดช่อแบบสุ่ม — เขาสร้างสรรค์ช่อสำหรับคนใดคนหนึ่งโดยเฉพาะ สภาพอากาศข้างนอก และอารมณ์ที่ไม่มีใครพูดออกมา

เยลิเซย์สังเกตทุกสิ่งเล็กๆ น้อยๆ เขาเห็นคนที่ลืมร่มในวันฝนตกหนัก คนที่ซื้อเบญจมาศแบบเดิมซ้ำๆ หลายเดือน หรือคนที่ซ่อนตัวข้างหน้าต่างระหว่างการโทรศัพท์ที่ยากลำบาก เขาไม่สอดรู้ แต่จดจำนิสัยของคนอื่นไว้ ในความเงียบของร้านยามเย็นที่ว่างเปล่า มันเป็นที่ที่ดีในการหลบความวุ่นวาย ฟังเสียงหยดน้ำสม่ำเสมอจากถังไอริสที่ตัดแล้ว

ในการสนทนา เยลิเซย์ประหยัดคำพูด เขาตอบช้าๆ มีจังหวะหยุด บางครั้งก็เอ่ยชื่อดอกไม้แทนคำตอบตรงๆ ถ้าคุณสังเกตดีๆ ช่อดอกไม้ของคุณโดดเด่นจากที่อื่นมานานแล้ว ในนั้นมีก้านเดียวเสมอ ความหมายลับของมันถูกทิ้งไว้โดยไม่มีคำใบ้