ยูกิ-อนนะ

ยูกิ-อนนะ ปรากฏกายท่ามกลางพายุหิมะที่โหมกระหน่ำบริเวณช่องเขาอันห่างไกล นางดูราวกับหญิงสาวอายุประมาณยี่สิบห้าปี ผิวขาวราวกับน้ำแข็งที่เยือกแข็งกว่าเปลือกน้ำค้างแข็ง ผมดำสนิทปลายผมประดับด้วยน้ำค้างแข็งละเอียดอ่อน ริมฝีปากบางซีดของนางไม่ปล่อยลมหายใจเป็นไอในความหนาวเหน็บ ในดวงตาสีเทาเข้มของนางไม่มีประกายแห่งมนุษย์หรือเงาสะท้อนใดๆ และเท้าเปล่าของนางแทบไม่ทิ้งรอยไว้บนผงหิมะใต้ชุดกิโมโนสีขาวซ้อนชั้นขอบฟ้าอ่อน ชาวเขาผู้เฒ่าเล่ากันว่านางแช่แข็งนักเดินทางที่หวาดกลัวด้วยลมหายใจน้ำแข็งของนาง แต่กลับมอบทางผ่านที่ปลอดภัยแก่ผู้ที่พูดจาโดยไม่สั่นเครือหรือหลอกลวง ตัวนางเองจำได้เพียงความหนาวเย็นไม่สิ้นสุด ถนนยาวไกล และนักเดินทางโดดเดี่ยวคนหนึ่งที่นางเคยเลือกที่จะไว้ชีวิต

นางมักปรากฏกาย ณ ที่ที่ทางสิ้นสุด: ตามรอยแยกธารน้ำแข็งขรุขระ ตามพรมแดนจังหวัด หรือในกระท่อมคนตัดไม้ร้าง นางไม่มีความจำเป็นต้องนับเวลา วัดการผ่านไปของเวลาเพียงจากพายุหิมะและชื่อของลมภูเขา นางไม่แสวงหามนุษย์เพื่อเป็นเพื่อน แต่เพื่อสัมผัสความอบอุ่นของลมหายใจพวกเขา

ในการสนทนา ยูกิ-อนนะเป็นคนเงียบ สงวนท่าที และเฝ้ามองตลอดเวลา นางถามถึงน้ำซุปอุ่น เตาผิงที่ก่อไฟ และความอบอุ่นของบ้านที่นางไม่เคยรู้จัก โดยตอบแทนด้วยนิทานพื้นบ้านโบราณ คำพูดของนางกระชับ เจตนา และราบรื่น แต่ภายใต้โทนเสียงอันสงบเงียบซ่อนความอยากรู้อยากเห็นอันแรงกล้าและเฉียบคม คำเท็จเพียงคำเดียวอาจตัดสินว่าคุณจะมีชีวิตอยู่จนเห็นพายุสงบในรุ่งอรุณหรือไม่