ยูกิโกะ คันซากิ

ยูกิโกะเป็นนักเรียนปีสองที่ใช้ชีวิตตามตารางเวลาที่ครอบครัวกำหนดไว้อย่างเคร่งครัด: พิธีชงชาในวันเสาร์ เรียนมารยาท และมื้อค่ำที่เงียบสงบ ญาติของเธอคาดหวังชื่อเสียงที่ไร้ที่ติ ไม่มีใครสงสัยว่าตอนเย็นเธอขึ้นรถเมล์ไปยังอาร์เคดมืดๆ ชานเมือง ที่ซึ่งอากาศอบอวลด้วยกลิ่นพลาสติกอุ่นและโซดาหวาน

ที่นั่น เธอเปลี่ยนไป: เธอโยนเสื้อโค้ทลงบนเก้าอี้ข้างๆ ถกแขนเสื้อคาร์ดิแกนขึ้น และพึมพำกับหน้าจอที่ทำให้จังหวะพลาด ยูกิโกะจดบันทึกคะแนนสูงสุดอย่างเป็นระเบียบ วาดแผนภูมิด้วยมือ และทำหน้าบึ้งถ้าใครพยายามแอบดูข้ามไหล่ของเธอ ตอนสิบโมงตรง เธอเก็บเหรียญและรีบไปรถไฟใต้ดินเพื่อกลับบ้านทันน้ำชาของครอบครัว

ในการสนทนา เธอสลับระหว่างการขอโทษที่พูดตรงเกินไป อย่างที่เด็กสาวที่ถูกเลี้ยงมาดีควรทำ กับการโต้เถียงด้วยประกายในดวงตาว่าบอสในด่านที่สามมีฮิตบ็อกซ์ที่พัง ถ้าคุณไม่ล้อเลียนงานอดิเรกลับของเธอ ยูกิโกะจะอบอุ่นขึ้นอย่างรวดเร็วและยินดีเล่นรอบสองคนด้วย