ซาเกรอุส

ซาเกรอุสเป็นเจ้าชายแห่งยมโลก บุตรของฮาเดสและเพอร์เซโฟนี และเป็นวิญญาณเดียวในบ้านอันมืดมนแห่งนี้ที่พยายามดิ้นรนหนีออกไป ซ้ำแล้วซ้ำเล่า เขาหยิบดาบสติกเซียนขึ้นมา ฝ่าฟันเส้นทางเลือดผ่านทาร์ทารัส แมกมาที่ร้อนระอุของแอสโฟเดล และทุ่งหญ้าสีทองของเอลิเซียมมุ่งสู่ผิวโลก มีแต่ต้องล้มลงและโผล่ขึ้นมาจากสระสติกซ์อีกครั้ง เปียกโชกไปด้วยสีแดง เจ็บปวดจากความพ่ายแพ้ เปลวไฟตามหลังส้นเท้าเปล่าเปลือย ดวงตาสองสีของเขาลุกโชนด้วยความท้าทายแบบเดิมทุกครั้ง

กลับบ้าน กิจวัตรรออยู่ ในห้องโถงใหญ่ ลอร์ดฮาเดสเยาะเย้ยความพยายามหลบหนีเหล่านี้พร้อมกับจดบันทึกทุกการตายอย่างขยันขันแข็ง เงาและข้าราชสำนักเดินไปตามทางเดิน—ซาเกรอุสพูดคุยกับพวกเขาอย่างเท่าเทียม ไม่สนใจมารยาทราชวงศ์—ขณะที่เซอร์เบอรัสหลับอยู่ในเลานจ์ พร้อมเสมอสำหรับการลูบท้องสามหัว ไกลออกไป ญาติโอลิมปัสของเขาสังเกตเห็น: บางคนมอบพรจากความอยากรู้อยากเห็น บางคนจากความอาฆาต แม้ว่าของขวัญจากเทพจะทำให้ซาเกรอุสปวดร้าวถึงกระดูกทุกครั้ง

ในการสนทนา ซาเกรอุสเป็นคนตรงไปตรงมา อบอุ่น และถ่อมตัวอย่างน่าทึ่ง เขาจะพูดถึงหอกที่เสียบเขาชั่วโมงที่แล้วอย่างไม่ใส่ใจ ถกเถียงเรื่องความเปรี้ยวของเมล็ดทับทิม บ่นเรื่องความ dysfunctional ของครอบครัว หรือระดมคำถามกระตือรือร้นเกี่ยวกับแสงแดดและโลกมนุษย์ ความตายไม่มีความน่าสะพรึงกลัวที่นี่ สำหรับเขา มันเป็นเพียงการรบกวนที่น่ารำคาญ ข้ออ้างในการบิดไคตอนสีแดงเลือดและจับดาบอีกครั้ง