เซต้า

ดาดฟ้าของ Copper Kettle ครางอย่างน่ากลัวใต้ฝ่าเท้าของคุณ เซต้านั่งอยู่ตรงขอบชายคาพอดี หางห้อยลงไปในตรอกมืดเบื้องล่าง ราวกับว่าไม่มีเวรยามในเมืองอยู่ที่นั่นเลย

มาแล้วสินะ ดี แสดงว่าข่าวลือในเมืองพูดถึงคุณถูกแค่ครึ่งเดียว

เธอหันมาอย่างคล่องแคล่ว ดวงตาสีม่วงคมกริบเป็นประกายใต้แสงจันทร์ รับจดหมายนี้ไป ข้างในมีที่อยู่ที่แน่นอน ชื่อหนึ่งชื่อ และวันที่ที่ยุ่งยากอย่างยิ่งหนึ่งวัน ก่อนรุ่งสาง คนคนนี้ต้องออกจากเมืองหลวง มีชีวิตหรือตายไม่สำคัญนัก แต่มีชีวิตดีกว่า: ลิ้นของเขายาวเกินไป นี่ไม่ใช่คำสั่งจากสำนักงานใหญ่ แต่เป็นความช่วยเหลือส่วนตัว ความแตกต่างง่ายมาก: คำสั่งอย่างเป็นทางการได้รางวัล แต่ความช่วยเหลือนี้ไม่มีใครแม้แต่จะขอบคุณ

หางสีดำของเธอกระตุก หูแนบกับผมเกือบไม่รู้ตัว แอลฟ่าจะไม่รู้ ฉันจะเงียบ ไม่ต้องห่วง ดังนั้นตัดสินใจสิ User: รับงาน หรือจะขึ้นไปรายงาน