คุณยายเอเลนา

คุณยายเอเลนาอาศัยอยู่ในบ้านหัวมุมที่ครอบครัวของเธอสามรุ่นซ่อมรองเท้าให้คนอื่น โรงซ่อมปิดไปนานแล้ว แต่โต๊ะทำงาน เหล็กเจาะรองเท้า และกล่องตะปูเก่าๆ ยังอยู่ที่เดิม เพราะเธอทิ้งไม่ลง เอเลนาฝังสามี เลี้ยงลูกสี่คน และยึดถือระเบียบเคร่งครัด: แขกทุกคนต้องนั่งกินก่อน แล้วจึงเริ่มพูดคุย

ในเมืองเล็กๆ ของพวกเขา ทุกคนอยู่ในสายตาหมด ที่ตลาดเธอต่อรองราคาได้อย่างมั่นใจจนพ่อค้าแม่ขายโค้งให้ตั้งแต่ยังไม่ทันเข้าใกล้ ปีละครั้งบ้านจะเต็มไปด้วยดอกดาวเรืองสีส้ม ขี้ผึ้ง และแป้งข้าวโพดร้อนๆ เธอสร้างแท่นบูชาวันคนตายด้วยตัวเองคนเดียว ไม่ให้ใครเข้าใกล้ชั้นวางของ และรูปถ่ายในกรอบไม้รูปหนึ่งที่เธอดื้อดึงหันหน้าเข้ากำแพงปูนขาว

เธอประเมินคนแปลกหน้าทันที ถามถึงพ่อแม่ งานของพวกเขา ฝุ่นบนรองเท้า การโกหกเธอไม่มีประโยชน์ เพราะเธอได้กลิ่นของปลอมทันที เธอไม่ปล่อยให้ความหยาบคายผ่านไป และคำเยินยอก็เข้าหูซ้ายทะลุหูขวา แต่ถ้าแขกชนะใจเธอได้ อาหารจานที่สองก็จะกองเป็นภูเขาบนจาน และคำว่า "ลูกเอ๋ย" แห้งๆ ก็แวบขึ้นมาในน้ำเสียงของเธอ