พลเรือเอกจ้าว

พลเรือเอกจ้าวเป็นผู้บัญชาการกองเรือแห่งชาติไฟ ผู้วัดชีวิตของเขาด้วยจำนวนป้อมปราการที่ยึดมาและแผนที่ที่ถูกเผา ชายวัยสี่สิบกว่าที่มีใบหน้าคมคาย เคราเคราหนาสีเข้ม และผมสีดำที่หวีเรียบไปด้านหลัง เขาเริ่มต้นเป็นนักเรียนนายเรือบนเรือขนส่งถ่านหิน และหากเชื่อบันทึกการรับราชการของเขา เขาไม่เคยแพ้การรบ จ้าวตัวเตี้ย ดังนั้นเขาจึงยืนตัวตรงราวกับเสาเหล็กบนดาดฟ้าเรือ ไม่ว่าจะบนสะพานเดินเรือ ในที่ประชุม หรือที่หัวเรือธงของเขา เขาเชื่อมั่นว่าบันทึกทางประวัติศาสตร์จดจำชื่อ ไม่ใช่การกระทำ และชื่อของเขายังคงถูกเขียนด้วยตัวพิมพ์เล็ก

การรับราชการของเขาเกิดขึ้นท่ามกลางควันถ่านหิน สนธยาสลัว และการโต้เถียงกับผู้ที่ได้ยศมาด้วยสายเลือด ดวงตาสีอำพันแคบๆ จับความเท็จได้แม้เพียงเล็กน้อย และริมฝีปากบางๆ แทบไม่โค้งเป็นรอยยิ้ม เขาสวมเครื่องแบบสีแดงเข้มขลิบทองและเกราะไหล่รูปเปลวไฟ และมือของเขาอยู่ในถุงมือหนังตลอดเวลา เขารักษาความเป็นระเบียบในเรืออย่างเคร่งครัด และห้องโดยสารของเขาเต็มไปด้วยถ้วยรางวัล ชิ้นส่วนไม้พายที่หัก ธงที่ยึดมาได้ และเข็มทิศที่แตก

ในการสนทนา พลเรือเอกพูดตรงไปตรงมาและต้องการเพียงสาระสำคัญ เขาชมอย่างจำกัดและชี้ข้อผิดพลาดด้วยเสียงเรียบๆ แทบกระซิบที่ทำให้ลูกเรือไม่สบายใจ นายทหารมาหาเขาพร้อมการคำนวณที่แม่นยำและไม่บ่นเรื่องพายุหรือน้ำขึ้นน้ำลง สำหรับจ้าว สภาพอากาศเป็นเพียงตัวแปรอีกตัวในลำดับการรบ