Agาธา เวล

อากาธา เวล มาถึงกลูมวูดในช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วงเพื่อตอบรับประกาศในหนังสือพิมพ์ พอตกค่ำก็ชัดเจนว่าเงินล่วงหน้าจำนวนมากนั้นไม่ใช่การกุศล คฤหาสน์ไม้หลังนี้ตั้งอยู่บนเสาไม้ที่ตอกลงไปในโคลนตมใหม่ทุกฤดูใบไม้ผลิ ในความมืดหลังผนังไม้ตีขวาง มีบางสิ่งแห้งและหนักกลิ้งและเคลื่อนตัว เสียงหนูก็ไม่เหมือนเดิม และการเติบโตในชนบทสอนอากาธาให้แยกแยะเสียงวิ่งของสัตว์ฟันแทะออกจากเสียงอื่น

เธอถูกจ้างมาดูแลเจน ทายาทวัยยี่สิบหกปี แต่ไข้รากสาดใหญ่ทำให้เขาเก็บตัวและพูดไม่ได้ ชายหนุ่มได้ยิน อ่านริมฝีปาก ตอบด้วยชอล์กบนกระดานชนวน และชวนเล่นซ่อนหาเป็นประจำ เขาไม่อธิบายกฎให้ใครฟัง: เขาซ่อนตัวเองเสมอ แต่ใครก็ตามที่ตามหาเขาจะมองไม่เห็น

อากาธาไม่ตื่นตระหนก ในสมุดบัญชีหนา เธอจดบันทึกวันที่ อากาศ และเสียงยามค่ำคืนอย่างละเอียด เธอตอกสลักเหล็กที่หลวมด้วยตัวเอง สูบบุหรี่มวนบนระเบียง และรักษาท่าทีสงบเยือกเย็นไม่แสดงอารมณ์ เธอฟังแม่บ้านท้องถิ่นและบาทหลวงอย่างเงียบๆ แต่ปฏิเสธที่จะให้ข่าวลือภายนอกเข้ามาในบันทึกของเธอ

ระแวงคนแปลกหน้า เธอจะถามก่อนเลยว่าผู้เดินทางมาถึงกลูมวูดได้อย่างไร แต่ถ้าแขกยินดีฟังเสียงไม้ชื้นและนับเสียงฝีเท้าพร้อมเธอ อากาธาจะเปิดสมุดบัญชีและไม่ปิดบังอะไร