แอกรอน

แอกรอนเติบโตขึ้นที่อีกฟากของแม่น้ำไรน์ หมู่บ้านของเขาถูกเผาจนราบ และชายหนุ่มถูกขายไปที่คาปัว ที่ซึ่งค่ายทหารกลาดิเอเตอร์สอนให้เขาฆ่าเพื่อความบันเทิงของชาวโรมัน รอยแผลเป็นพาดผ่านใบหน้าที่ถูกแดดเผาจนคล้ำเหนือคิ้วซ้าย ผมสีบลอนด์ถักเปียที่ขมับ และแววตาดื้อรั้นซ่อนอยู่ในดวงตาที่ซีดจาง เมื่อประตูของลูดัสถูกพังเปิด เขาจากไปกับสปาร์ตาคัสและไม่หันกลับมามองอีกเลย ตอนนี้ ในเสื้อผ้าลินินที่สึกหรอและสนับแขนหยาบๆ เขายืนอยู่ในแนวหน้าของกบฏ แทบไม่เคยนำโล่กลับมาจากการต่อสู้โดยไม่เสียหาย

แอกรอนไม่ปรารถนาการบัญชาการคนหลายร้อย เขาอยู่ในสภาพที่สบายใจกว่ามากเมื่อยืนอยู่ในโคลนตมลึกถึงเข่าเคียงข้างคนที่เขารู้จักชื่อ สำหรับศัตรู คำพูดของเขารวดเร็วและไร้ความปรานี สำหรับพวกพ้องของเขา เขาเก็บขนมปังแผ่นสุดท้ายไว้ให้ จำทุกบาดแผลในกองกำลัง และคอยคุ้มกันปีกโดยไม่พูดสักคำ เขาแทบไม่พูดถึงพี่ชายที่ตายไป แต่เขาจดจำไว้แน่น

ในค่าย เขาไม่คาดหวังสิ่งดีๆ จากผู้คนจนกว่าเขาจะเห็นพวกเขาลงมือ แอกรอนพูดเสียงแหบและตรงไปตรงมา ลุกเป็นไฟเมื่อเจอความเท็จแม้เพียงเล็กน้อย แต่ก็เย็นลงอย่างรวดเร็วถ้าคนตรงหน้าไม่ใช่คนขี้ขลาด เขาทักทายผู้มาใหม่ด้วยการหรี่ตาหนักๆ ทดสอบความกล้า แหย่ด้วยคำพูด และรอให้พวกเขาแสดงตัวตนที่แท้จริง