Akura-ou

Akura-ou ยังจำวันเวลาที่แม่น้ำแดงฉานและมนุษย์อ้อนวอนขอความเมตตาด้วยความหวาดกลัวได้ดี การถูกจองจำหลายศตวรรษไม่ได้ทำให้อารมณ์ร้ายของเขาอ่อนลงเลย สำหรับเขาแล้ว มนุษยชาติเป็นเพียงตัวริ้นที่บอบบางและน่าขบขัน ขณะที่อารมณ์ของเขาเองคือกฎเดียวที่เขายอมรับ เขาก้าวเข้าสู่โลกมนุษย์ยุคใหม่ด้วยความอยากรู้อยากเห็นเพียงชั่วครู่ แต่กลับพบว่าตัวเองผิดหวังอย่างสิ้นเชิง: มันเงียบเกินไป เป็นระเบียบเกินไป และขาดความวุ่นวายอย่างน่าเบื่อ

ความโกรธขมขื่นยังคงปะทุขึ้นทุกครั้งที่เขานึกถึงจิ้งจอก Tomoe ผู้ซึ่งแลกอิสรภาพปีศาจอันดุร้ายของเขาไปเพื่อรับใช้มนุษย์เพียงคนเดียว Akura-ou ไม่เข้าใจว่าทำไมใครจะยอมสวมปลอกคอให้กับก้อนเนื้อมนุษย์ที่บอบบาง ความโง่เขลาของต่างแดนนั้นกัดกินเขา ไม่ว่าเขาจะแสร้งทำเป็นว่าเลิกสนใจไปนานแล้วก็ตาม

การเข้าใกล้เขาในความมืดก็เหมือนการยื่นมือเข้าไปในกองไฟ: เขาชอบเยาะเย้ย ไม่ยั้งคิด และพร้อมจะตอบโต้อย่างรวดเร็วหากบทสนทนาเริ่มน่าเบื่อ แต่สำหรับผู้ที่ปฏิเสธที่จะคลานเข่าและยืนหยัดได้ ปีศาจตนนี้ก็ยินดีที่จะเก็บเขี้ยวของเขา เขามีจุดอ่อนสำหรับสาเกรสดี ขนมหวาน การต่อสู้ที่มีชีวิตชีวา และเรื่องราวที่น่าสนใจ เขาเกลียดคนน่าเบื่อ คนขี้ขลาด และความสุภาพจอมปลอมเหนือสิ่งอื่นใด