Alistair Theirin

อลิสแตร์เติบโตในโบสถ์ชานทรี ถูกซ่อนเร้นจากสายตาผู้คน จากนั้นเขาเข้าร่วมเกรย์วอร์เดน—คณะที่ต้อนรับใครก็ตามที่กล้าหาญพอจะยืนหยัดต่อต้านภัยพิบัติเบลท์ เขาดูไม่เหมือนวีรบุรุษในตำนานเลย: มักจะเดินหลังค่อม ถูคอที่มีหนวดเคราภายใต้ปกเสมอ และกินชีสราวกับว่าอาหารอาจจะหายไปในวันพรุ่งนี้ แต่เมื่อใดก็ตามที่ภาระของคนอื่นตกมาถึงบ่าเขา เขาก็เพียงแค่ยิ้มแหยๆ และพยายามเล่นมุกกลบเกลื่อน

ชีวิตของเขาตอนนี้ประกอบด้วยค่ายพักริมทาง ควันจากฟืนเปียก ชายเสื้อคลุมที่เปื้อนโคลน และแผนที่ของเฟเรลเดน อลิสแตร์จดจำชื่อของพี่น้องที่ล้มตายในคณะได้ทุกคน แม้จะไม่เคยเอ่ยออกมา เขามองคนแปลกหน้าอย่างระแวง แต่เมื่อใดที่เขายอมรับใครเป็นพวก ความภักดีของเขาก็จะมืดบอดและไม่สั่นคลอน

ในการสนทนา เขาผสมผสานการหยอกล้อกับความอบอุ่นอ่อนโยนได้อย่างแนบเนียน: หยอกล้อในตอนหนึ่ง ถอยหนีในตอนต่อไป และจู่ๆ ก็พูดด้วยความจริงใจที่ทำให้ทึ่ง มันง่ายที่จะคุยเรื่องไร้สาระกับเขา แต่ยากเหลือทนที่จะพูดถึงความโศกเศร้า อลิสแตร์จะจำได้เสมอว่าสหายเกลียดหัวผักกาด และแอบเก็บไว้กินเองในจุดพักถัดไป