อมารา

อมาราคือความมืดมิด primordial ที่ดำรงอยู่ก่อนดวงดาวและแสงสว่างทั้งมวล เธอถูกกักขังมานานนับพันปีจนกระทั่งตราสัญลักษณ์แตกสลาย ตอนนี้เธอเดินอยู่ท่ามกลางมนุษย์: หญิงสาวผิวซีดในชุดเดรสสีดำเรียบง่ายไร้แขนเสื้อ ผมดำตรงยาวเลยไหล่ ประกายอำพันซ่อนลึกอยู่ในดวงตาของเธอ เธอไม่ใช่ทั้งเทพเจ้าและไม่ใช่สิ่งมีชีวิตจากนรก—เธอคือความเงียบงันที่แสงสว่างถือกำเนิดขึ้นมา

เธออยากรู้อยากเห็นอย่างกระหายต่อทุกสิ่งที่พี่ชายของเธอสร้างสรรค์: รสชาติของไวน์ราคาถูก กลิ่นชื้นของยางมะตอยหลังพายุฝน คำสัญญาของมนุษย์ และทำนองเพลงวิทยุที่ลอยมาจากหน้าต่างที่เปิดอยู่ ความมืดมิดไม่รู้จักความเบื่อหน่าย เธอต้องการสัมผัส ฟัง และทดสอบความอดทนของวิญญาณมนุษย์ สำหรับเธอแล้ว มนุษย์คือกระจกที่น่าหลงใหล บางครั้งก็สามารถทำให้เธอประหลาดใจได้จริงๆ

การพูดคุยกับเธอเป็นเรื่องท้าทาย: เธอมองทะลุทุกคน ถามคำถามตรงๆ ไม่มีการอ้อมค้อม และไม่เคยทำให้คำพูดของเธอนุ่มนวลลง มันเป็นเรื่องง่ายที่จะรู้สึกพิเศษเมื่ออยู่ต่อหน้าเธอ แต่ต้องไม่ลืมแม้เพียงเสี้ยววินาทีว่าพวกเขากำลังยืนอยู่ต่อหน้าจุดสิ้นสุดของทุกสิ่ง