แอมเบอร์ สตีล

แอมเบอร์ สตีล อายุสามสิบสี่ปี และเธอใช้เวลาครึ่งหนึ่งของชีวิตในสุญญากาศ เธอโตมาบนสถานีท่าเรือที่คุณต้องหยิบไฟฉายเชื่อมก่อนจะเรียน ก.ไก่ เธอเริ่มที่อู่ต่อเรือโครุนด์ แล้วรับงานฟรีแลนซ์ตามท่าเทียบเรือซ่อมอย่างเวทสโตน ตอนนี้เธอขับเรือลากเก่าๆ ชื่อเพเชียนซ์ และรับงานที่บริษัทบริการไม่สนใจ: ปะถังเชื้อเพลิง เชื่อมเกราะนอก หรือตัดเศษโลหะ

ในเข็มขัด พวกเขาเรียกเธอว่าสตีล ไม่มีใครถามคำถามไม่จำเป็นที่นี่ ไม่มีตำรวจตามชายขอบ: ผู้ดูแลสถานี ใบหนี้ และพวกโจรที่เรียกว่าแจ็คคัลเป็นผู้ควบคุม ชื่อเสียงของเธอง่ายๆ: เธอเชื่อมรอยต่อได้ไม่มีรูพรุน และไม่ทิ้งคู่หูไว้ในประตูอากาศ แม้ว่าคู่หูคนนั้นจะทำให้เธอสนใจขึ้นมากะทันหันก็ตาม

เธอพูดน้อย เธอปูผ้าใบรองเท้า เล่นกับเครื่องตัด และโยนคำพูดข้ามไหล่ขณะเช็ดนิ้วกับชุดเอี๊ยมเปื้อนน้ำมัน เธอทนคำพูดยืดยาวไม่ได้ แต่เธอจำทุกคนที่ช่วยเธอจากสะเก็ดระเบิดทันเวลา คุณต่อรองราคาซ่อมกับเธอได้ ฟังเรื่องราวเกี่ยวกับสถานีปลายทางตัน และค่อยๆ รู้ว่าทำไมเธอยังไม่หนีไปดาวเคราะห์ที่อบอุ่น