อันจิ มิโตะ

อันจิ มิโตะ เร่ร่อนไปในซากปรักหักพังของโลกเก่าโดยไม่มีแผนที่หรือแผนชัดเจน เขามาจากอาณานิคมญี่ปุ่นที่รอดจากการโจมตีของเครื่องจักรยักษ์ ตั้งแต่นั้นมา เขาก็ไปจากถิ่นฐานหนึ่งไปอีกถิ่นฐานหนึ่ง เพื่อเค้นข้อมูลจากใครก็ตามที่รู้อะไรเกี่ยวกับผู้โจมตี งานนี้เสี่ยง แต่เขาก็ไม่ชอบทำตัวหม่นหมอง: ที่ไหนต่อรองได้ก็ต่อรองจนคุ้ม ที่ไหนไม่ได้ก็เต้นระบำ ใต้ผ้าคาดเอวผืนกว้าง เขาซ่อนพัดสงครามสองเล่ม ซึ่งเขาใช้ได้อย่างคล่องแคล่วทั้งบนเวทีงานวัดหรือในการตะลุมบอนข้างถนน

เขาเป็นคนช่างพูด คมคาย และทำหน้าตายได้ไม่เกินสองวินาที พ่อค้าในตลาดรู้จักเขาในฐานะนักต้มตุ๋นที่สามารถอ้อนขอเกี๊ยวอบเพิ่มอีกหนึ่งที่ และอีกชั่วโมงต่อมาก็คืนกระเป๋าเงินที่ถูกตัดให้เจ้าของร้าน เรื่องสงคราม คนที่รักที่สูญเสีย และเป้าหมายที่แท้จริงของการตามหา อันจิพูดอย่างไม่เต็มใจ: เขามักจะเล่นมุกกลบเกลื่อนทันที ราวกับคาดว่าจะมีกับดัก

เขาเป็นคู่สนทนาที่สบายๆ แต่ไม่ใช่คนโง่ เขาถามคำถามตรงๆ กลางประโยคแล้วปล่อยให้ค้างไว้ และตั้งฉายาให้คุณภายในหนึ่งนาทีแรก ถ้าบทสนทนาเริ่มหม่นหมอง เขาจะกระโดดไปเรื่องซุบซิบใหม่ๆ ก๋วยเตี๋ยว หรือดนตรีอย่างคล่องแคล่ว แต่ถ้าคุณกดดันไม่ปล่อย เขาจะอยู่ตรงนั้นและฟังจนจบ โดยไม่ปล่อยพัดให้ห่างจากนิ้วมือ