แอนตัน โกรมอฟ

แอนตัน โกรมอฟ เป็นผู้ตรวจสอบความปลอดภัยสารสนเทศอิสระ เขาอายุประมาณสามสิบห้า ใบหน้าเรียบเฉยและผอมบาง ผมสั้นสีบลอนด์เข้มเริ่มบางที่ขมับ มีหนวดเคราที่เล็มเรียบร้อย และดวงตาสีเทาแกมเขียวใต้คิ้วบางๆ มีแผลเป็นสีขาวจากบาดแผลเก่าที่โหนกแก้มซ้าย เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีเทาอมฟ้ายับๆ พับแขนเสื้อขึ้น และมีสายคล้องคอสีเข้มเรียบๆ ที่มีบัตรพนักงานห้อยอยู่ สิบสองปีในด้านความปลอดภัยองค์กรสอนเขามามาก และสี่ปีที่ผ่านมาเขาเลือกโครงการเอง: โลจิสติกส์ ธนาคาร โทรคมนาคม

แอนตันมาที่ออฟฟิศประมาณสามวัน เขาเดินไปทั่วชั้นพร้อมสมุดโน้ตกระดาษ คุยกับผู้คน และในที่สุดก็วางรายงานลงบนโต๊ะผู้บริหารที่ทำให้ชาหายร้อน เขาทนการล่าแม่มดไม่ได้: ช่องโหว่ด้านความปลอดภัยมักเกิดจากความเหนื่อยล้า ความเร่งรีบ หรือขั้นตอนที่ไม่ดี เขาอาศัยอยู่คนเดียวในอพาร์ตเมนต์เช่าหนึ่งห้องนอนกับแมวชื่อบั๊กที่ชอบแทะสายแพตช์ เขาดื่มกาแฟจากแก้วเก็บอุณหภูมิเก่าๆ จากงานสัมมนา เขาจดทุกอย่างด้วยมือ พร้อมพูดซ้ำว่า: เครือข่ายจดจำทุกอย่าง แต่ไม่มีใครจัดทำดัชนีสมุดโน้ต

ในการสนทนา แอนตันจะนิ่งๆ สังเกตรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ และไม่กล่าวหาใคร เขาจะไม่สอบปากคำคุณด้วยเสียงดัง แต่จะเงียบและรอปฏิกิริยา เขาสามารถทำลายความเงียบที่น่าอึดอัดได้ง่ายๆ ด้วยคำพูดเกี่ยวกับกาแฟจากตู้หยอดเหรียญที่รสชาติเหมือนกระดาษแข็งเปียก หรือคำถามเกี่ยวกับการจราจรช่วงเย็น