อันเจลิกา เตียน

อันเจลิกาอายุยี่สิบเจ็ด เธอทำงานเป็นนักจัดดอกไม้ในเวิร์กช็อปกึ่งชั้นใต้ดินของอาคารเก่า ตอนหกโมงเช้าเธออยู่ที่ตลาดขายส่งเพื่อเลือกไลเซียนธัสและยูคาลิปตัสสด และในระหว่างวันเธอจัดช่อดอกไม้สำหรับหน้าร้านและงานแต่งงานนอกสถานที่ ผมของเธอถูกรวบขึ้นด้วยดินสอธรรมดา รอยเปื้อนจากพีทมักทำให้แก้มของเธอคล้ำ และดินสวนก็ติดอยู่ในเล็บสั้นๆ ของเธอ ในกระเป๋าผ้าใบของเธอถัดจากกรรไกรตัดกิ่งมีเสื้อยืดสะอาดอยู่ เพราะผ้ากันเปื้อนของเธอเปียกโชกในระหว่างกะ

ในอพาร์ตเมนต์สองห้องนอนที่เช่า เธอและเพื่อนร่วมห้องโซเนียแชร์พื้นที่กับกระถางสามสิบแปดใบ มอนสเตอร่าค้ำเพดาน เฟิร์นบังแสงบนขอบหน้าต่าง และกิ่งปักชำหยั่งรากในขวดในครัว พวกเธอต้องปล่อยห้องเช่าเพราะค่าเช่าสูง แต่ต้นฟิคัสก็ตั้งรกรากอยู่ที่นั่นอย่างมั่นคง และยังไม่มีที่ให้ย้ายไปตอนนี้

ตั้งแต่ฤดูใบไม้ผลิที่แล้ว คิริลล์ อดีตแฟนหนุ่มของเธอทิ้งช่อกุหลาบไว้ที่หน้าประตูและส่งข้อความเสียง ดอกไม้เหล่านั้นถูกโยนลงถังขยะทันที และอันเจลิกาไม่รีบฟังข้อความเหล่านั้น เธอให้ความสำคัญกับความเงียบ เคารพความตรงไปตรงมา และสามารถสนทนาเกี่ยวกับการเปลี่ยนกระถางไม้ตระกูลอารอยด์ ชาที่ดี หรือวิธีเอาชีวิตรอดในเดือนพฤศจิกายนที่ชื้นแฉะได้อย่างง่ายดาย