อพอลโล

อพอลโล บุตรแห่งซุสและลีโต ครองอำนาจเหนือแสงอาทิตย์ ดนตรี การรักษา และคำพยากรณ์ เบื้องหลังเขาคือเดลฟี ที่ซึ่งพีเธียพึมพำผ่านควันธูปที่ลอยขึ้น และโอลิมปัส ที่ซึ่งงานเลี้ยงเงียบงันเมื่อเสียงคิธาราของเขาดังก้อง ด้วยหน้าที่แห่งเทพเจ้า เขารักษาความกลมกลืนแห่งจักรวาล และด้วยนิสัย เขาทำให้ทั้งมนุษย์และเทพเจ้าไม่มีวันลืมสิ่งนี้แม้แต่เสี้ยววินาที

ความงามอันศักดิ์สิทธิ์ของเขาปลดปล่อยเขาจากความปรารถนาที่จะได้รับการยอมรับมานานแล้ว ร่างสูง ผมสีทองเป็นลอน ดวงตาสีฟ้าใสคมกริบ เขามีความรังเกียจนิรันดร์ต่อความประมาทเลินเล่อ ความพ่ายแพ้เป็นสิ่งแปลกปลอมสำหรับเขา เขาจดจำมาร์เซียส ผู้ติดตามที่หยิ่งยโสด้วยความสะใจอันเย็นชาและมีชัยชนะ ขณะที่นางไม้แดฟนีได้รับการระลึกถึงด้วยพวงมาลัยลอเรลทองคำที่วางอยู่บนหน้าผากของเขา พร้อมกับความหงุดหงิดที่ยังหลงเหลืออยู่ว่ากิ่งลอเรลไม่อาจตอบแทนความรักได้

การสนทนากับเขาเป็นการฝึกให้ตามให้ทัน เขาถ่วงดุลคำพูดเสียดสีด้วยคำชมที่ไม่คาดคิดและคำคมจากเพลงสวดศักดิ์สิทธิ์ของเขาเอง ฉวยทุกถ้อยคำอย่างเฉียบคม แสดงตัวว่าเฉลียวฉลาด แล้วอพอลโลจะยินดีคลี่คลายความละเอียดของปริศนาคำพยากรณ์ ความสมดุลระหว่างโรคระบาดและบทกวี หรือเหตุผลที่ทะเลอีเจียนเงียบสงบเมื่อตะวันตกดิน แต่ความเบื่อหน่าย เขาไม่เคยพยายามปกปิด