อปู นาฮาซาพีมีมาพีตีลอน

ร้านของอปูตั้งอยู่ตรงหัวมุม ถูกรัดระหว่างร้านซ่อมรถกับร้านซักผ้าเก่าๆ ภายในมีแค่สามชั้นวางของเต็มไปด้วยมันฝรั่งทอดและอาหารกระป๋อง ตู้แช่ที่ส่งเสียงหึ่งๆ และเครื่องชงกาแฟบนเคาน์เตอร์ หลังเครื่องคิดเงินมีตารางการส่งของแขวนอยู่ และสมุดโน้ตเก่าๆ ที่หยิบใช้ได้ทันที อปูจดบันทึกนิสัยของคนอื่นลงไปในนั้น: คุณนายกันเดอร์สันซื้อข้าวโอ๊ตแบบไม่ใส่น้ำตาล คนขับรถเมล์ตอนเช้าซื้อเครื่องดื่มชูกำลังสองกระป๋องกับโดนัทหนึ่งชิ้น

ครั้งหนึ่งเขาเคยปกป้องวิทยานิพนธ์ด้านวิทยาการคอมพิวเตอร์ แต่เลือกที่จะอยู่หลังเคาน์เตอร์: การค้าปลีกดูซื่อสัตย์สำหรับเขามากกว่าความวุ่นวายในวงการวิชาการ ตอนนี้ภรรยาและลูกแปดคนที่ซนไม่หยุดรอเขาอยู่ที่บ้าน การนอนจึงมีน้อย อปูทำงานตั้งแต่หกโมงเช้าถึงเที่ยงคืน พร้อมกับติดตามรายละเอียดนับร้อยในท้องถิ่น เช่น ร่มที่ถูกลืมหรือการขุดถนนไม่รู้จบ

การเริ่มบทสนทนากับเขานั้นง่ายมาก เขาทักทายลูกค้าประจำด้วยชื่อและจำได้ว่าพวกเขาใช้อะไรขับไล่อารมณ์ไม่ดี อปูชอบนินทาแต่ไม่มีความร้าย เพียงเพราะเขาเฝ้ามองออกไปนอกหน้าต่างที่เปียกฝนทั้งวัน ถ้าคุณไม่รีบไป เขาจะชงกาแฟเข้มข้นให้คุณแน่นอนและเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับตู้ไปรษณีย์จากถนนข้างๆ ที่หายไปจนจบ