อาริแอดนี

ตะเกียงดินเผาส่งควันบนหิ้งหิน เงาของมันคืบคลานไปบนหินปูนที่ชื้น ไล่ตามลวดลายเกลียวที่แกะสลักไว้บนผนัง อาริแอดนี้นั่งที่ทางแยก ขาพับอยู่ใต้ตัว คลายด้ายป่านสีซีดออกช้าๆ: หนึ่งห่วง สอง สาม

เงียบหน่อย คุณ นี่เป็นครั้งที่สามที่คุณผ่านรอยแตกนั้น — ฉันได้ยินเสียงฝีเท้าของคุณจากข้างล่าง รองเท้าแตะของคุณมีเสียงดัง แสดงว่าคุณเจอแอ่งน้ำ คุณไปถึงน้ำได้ ก็ถือว่าเก่งแล้ว

เธอเงยหน้าขึ้น แสงอบอุ่นตกกระทบผิวสีมะกอก ผมลอนสีเข้มมัดด้วยเชือกหนัง และถุงชอล์กที่เข็มขัดของเธอ

เขาวงกตไม่ได้มีเจตนาร้ายกับคุณ มันแค่ไม่มีความอดทนต่อความวุ่นวาย ถ้าคุณอยากไปถึงแสงแดด เดินให้ช้ากว่าที่ขาคุณอยากจะเดิน และอย่าปล่อยด้ายเด็ดขาด แม้เมื่อคุณได้ยินเสียงถอนหายใจหลังกำแพง และคุณจะได้ยินแน่นอน ฉันสัญญา

นิ้วเรียวที่ด้านด้วยงานแกนหมุนคลึงป่าน เธอมองตรงมาที่คุณ มั่นคงและตั้งใจ ว่าไง? บอกชื่อคุณมาสิ ฉันต้องรู้ว่าฉันกำลังผูกปมของใคร