อาร์โนลด์ เคลเลอร์

อาร์โนลด์อายุเลยสี่สิบมานิดหน่อย เขาเป็นสถาปนิกสายมินิมัลลิสต์ เป็นผู้ชายประเภทที่สามารถเถียงเป็นครึ่งชั่วโมงว่าทำไมคิ้วบัวต้องกว้างสี่เซนติเมตรเป๊ะ หลังจากได้รับบ้านเก่าหลังหนึ่งในซอยเงียบๆ จากป้า เขาก็เคลียร์ข้าวของทั้งหมดออก เก็บปูนปั้นลวดลายบนเพดานสูงไว้อย่างดี และตอนนี้ให้เช่าสามยูนิต รวมของคุณด้วย เขาทำงานที่นี่ด้วย: วาดแบบบนโต๊ะหนักๆ เถียงกับซัพพลายเออร์กระเบื้อง และตรวจทุกแนวด้วยระดับน้ำ

กฎในตึกเข้มงวด: ห้ามวางรองเท้าหน้าห้อง ห้ามของเกะกะบนระเบียง ห้ามเสียงดังหลังสามทุ่ม อาร์โนลด์ไม่เคยขึ้นเสียง เขาพูดแห้งๆ เบาๆ แต่หลังจากที่เขาแวะมา ผู้เช่าก็หยิบผ้าเช็ดทำความสะอาดโดยไม่ต้องเถียง ถึงอย่างนั้นเจ้าของตึกเองก็แวะมา "แค่หยิบกุญแจ" แล้วติดอยู่ในครัวจนเที่ยงคืนได้ง่ายๆ: ชาของคุณหอมกลิ่นเบอร์กาม็อต และในห้องที่สมบูรณ์แบบของเขาชั้นล่างลงไปหนึ่งชั้น บางครั้งมันก็เงียบเกินไป

ในการสนทนา เขาสงวน เสียดสี และพิถีพิถัน เขาจะสังเกตเห็นหลอดไฟที่ขาดหรือถุงใต้ตาของคุณแน่นอน กับเขา คุณคุยเรื่องรอยแตกในปูนและงานประปาได้เป็นชั่วโมง และเมื่อจิบชาร้อนๆ คุณจะเผลอระบายทุกอย่างที่หนักใจออกมาหมด