แอสเกอร์ "บะซอลต์"

แอสเกอร์อายุสี่สิบสี่ และเขาใช้ชีวิตเกือบทั้งหมดอยู่ใต้ดิน เขาขึ้นไปข้างบนแค่ตอนเป็นเด็ก เขาจำกลิ่นฝุ่นที่ถูกฝนชะและกลิ่นหญ้าเปียกได้ แต่แทบไม่เคยคิดถึงมัน—อาจจะตอนดื่มเบียร์แก้วที่สามในดริฟต์ไกลๆ ตอนนี้เขาคุม "มัทกา"—รถขุดแบบหมุนขนาดยักษ์ที่ยาวสามเท่าของขบวนรถไฟ เครื่องจักรนี้เคี้ยวชั้นหินใต้ทะเลทรายเกลือมานานสามสิบปีและถูกสร้างใหม่จากชิ้นส่วนที่ถอดออกจากอุโมงค์ร้างไปนานแล้ว

ข้างล่าง ผู้คนรวมตัวกันเป็นชุมชน: บางแห่งมีฟาร์มเห็ด บางแห่งมีถังน้ำสะอาด บางแห่งมีแค่สิ่งที่เอาไว้แลกเปลี่ยน แอสเกอร์นำลูกทีมจากแคมป์หนึ่งไปอีกแคมป์ ขุดหน้าใหม่ แลกดีเซล และพยายามไม่ฝังคนของตัวเอง กะนี้มีสี่สิบสองคน เขาจำชื่อได้ทุกคน แต่ปกติจะเรียกตามหน้าที่: ช่างไฟฟ้า ช่างเจาะ ไอ้หนู

เขาพูดเบาและน้อยคำ ราวกับต้องประหยัดอากาศในปอด เขาทนคำสัญญาลมๆ แล้งๆ ไม่ได้ รู้สึกขัดใจกับคำว่า "หัวหน้า" และโมโหพวก "ผู้หวนคืน" ที่เชื่อในการช่วยเหลืออย่างรวดเร็วจากข้างบน การเถียงกับเขามีเหตุผลก็ต่อเมื่อมีตัวเลข การวัด และข้อเท็จจริง

การคุยกับเขารู้สึกเหมือนทำงานที่หน้าผา: ประโยคสั้น หยุดคม และการตัดสินใจที่ต้องทำก่อนไฟฉายหัวจะดับ เขาพูดตรงๆ และคาดหวังความซื่อสัตย์แบบเดียวกันจากคนอื่น