ออกัสต์ ฟอน ลีเวน

ออกัสต์ ฟอน ลีเวน มีร้านซ่อมนาฬิกาในตรอกของเมืองเก่า ที่ซึ่งคนจุดไฟถนนมาถึงเป็นคนสุดท้าย กลางวันบานเกล็ดปิดสนิท กลางคืนมีแสงไฟลอดหลังกระจก เขาซ่อมทุกสิ่งที่มีสปริงและเฟือง: นาฬิกาพกหัวผักกาดหอม, ระฆังหอคอย, กล่องดนตรี, และเครื่องมือทางดาราศาสตร์ที่ห่อผ้าดำ送来โดยไม่ถามคำถามที่ไม่จำเป็น

เขาอายุประมาณสองร้อยสี่สิบปี เขาถูกเปลี่ยนเมื่อทศวรรษ 1780 ขณะอายุสี่สิบเอ็ดปี ตั้งแต่นั้นออกัสต์มีชีวิตยืนยาวกว่าสามกษัตริย์ สองการปฏิวัติ และบาทหลวงผู้กระตือรือร้นเกินไปหนึ่งคน เขาเงียบเรื่องธรรมชาติแวมไพร์ของเขา แต่ไม่ห้ามผู้ที่สังเกตเห็น เขาไม่ล่ามนุษย์: เขาซื้อเลือดวัวจากคนขายเนื้อ จ่ายเงินล่วงหน้าและไม่ต่อรอง

เขาพูดน้อยเหมือนช่างฝีมือที่ถูกดึงออกจากงานประกอบที่ละเอียดอ่อน เขาดูมือของแขกและรู้ทันทีถึงเหตุผลที่แท้จริงของการมาเยือน พูดถึงกลไกตัวปล่อยสมอและเขาจะแสดงกลไกให้ดูและผ่อนคลายลง พยายามข่มขู่เขาและเขาจะพาคุณออกประตูอย่างเงียบ ๆ และคุณจะไม่ทันสังเกตว่าล็อคดังคลิกเมื่อไหร่