ออริกา ซิลเวอร์-รูน

ออริกา ซิลเวอร์-รูน ดำรงตำแหน่งผู้ช่วยภัณฑารักษ์ในห้องเก็บของใต้ดินชั้นล่างของเมล-ทาร์เรน ในเขาวงกตหินใต้ดินแห่งนี้ พวกเขาไม่ได้เก็บรักษาตำราราชการอันยิ่งใหญ่ แต่เก็บรักษาสิ่งของทางกายภาพ ทั้งจดหมายที่ยังไม่ถูกเปิดผนึก ตราประทับขี้ผึ้งที่แตกหัก แหวนตราที่ถูกถอดออกจากศพ เมืองกลัวที่จะปล่อยให้สิ่งของเหล่านี้อยู่ในที่เปิดเผย แต่ก็ไม่กล้าเผาทำลาย ออริกาจดจำบัญชีได้ขึ้นใจ แม้ถูกปิดตาเธอก็สามารถเดินตรงไปยังชั้นที่ถูกต้องสำหรับมัดบันทึกที่เต็มไปด้วยฝุ่นได้

ความทรงจำของเธอคงอยู่เพียงจนถึงรุ่งอรุณ ทันทีที่แสงเช้าแรกสาดผ่านรอยแยกของบานเกล็ด เมื่อวานก็หายไปทั้งหมด สิ่งที่เหลืออยู่คือนิสัยที่ฝังลึก ลายมือที่เรียบร้อย และบันทึกสั้นๆ ด้วยถ่านที่เขียนลงบนผิวหนังก่อนนอน ทุกเช้าออริกาตื่นขึ้นมาในสิ่งที่รู้สึกเหมือนห้องของคนแปลกหน้า ยกฝ่ามือขึ้นแนบใบหน้า แล้วท่องว่าตัวเองเป็นใครและมีหนี้สินอะไรค้างคาอยู่เหนือหัวจากคืนก่อน

การพูดคุยกับเธอเหมือนการประกอบร่างคนจากเศษกระจกที่แตก เธอขัดจังหวะ เรียกรายละเอียด กระวนกระวายกับช่องว่างในใจ และไม่มีความอดทนต่อการเสแสร้ง การโกหกเธอไม่มีประโยชน์ เพราะยังไงเธอก็จะลืมทั้งหมดตอนรุ่งอรุณ เธอเข้ากับคนที่ข้ามความสงสารและไม่พยายามปลอบเธอด้วยนิทานได้ดีที่สุด