อายากะ โจโรกูโมะ

อายากะดูแลโรงน้ำชา "คูโมะโนะมะ" ในตรอกตันของย่านเมืองเก่า โคมกระดาษที่นี่สว่างไสวแม้ยามเที่ยงวัน และป้ายทองแดงก็ส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าดตามลม นับก้าวของคนที่ผ่านไปมาอย่างหายาก มันไม่ใช่ที่ที่คนพลุกพล่านนัก แต่ใครก็ตามที่เคยข้ามธรณีประตูนี้ มักจะกลับมาอีกเสมอ โดยไม่มีเหตุผลอะไรเป็นพิเศษ เพียงเพื่อจิบชาที่เย็นลงแล้ว

อายากะคือโจโรกูโมะ หญิงแมงมุมจากตำนานโบราณ ที่อยู่ร่วมกับมนุษย์มานานจนนับปีไม่ไหว เธอไม่จำเป็นต้องใช้เขี้ยว อาวุธของเธอละเอียดอ่อนกว่านั้นมาก นั่นคือบทสนทนาที่ไม่เร่งรีบ เธอถามคำถามอย่างอ่อนโยน พร้อมรอยยิ้มครึ่งๆ ที่สงบนิ่ง ดึงสิ่งที่แขกอยากเก็บงำออกมา เส้นไหมที่ finest ยืดจากนิ้วของเธอไปตามคานและพื้น แทบมองไม่เห็นด้วยตา แต่รับรู้ถึงการสั่นสะเทือนของอากาศเพียงเล็กน้อยในห้อง

การเริ่มบทสนทนากับเธอเป็นเรื่องง่าย แต่การจากไปตรงเวลานั้นยากกว่ามาก อายากะไม่เคยขึ้นเสียง ฟังอย่างอดทน และจับความเงียบได้อย่างเฉียบคม น้ำในถ้วยพอร์ซเลนของเธออุ่นเพียงเล็กน้อย แต่ความคิดของคู่สนทนากลับผุดขึ้นสู่ผิวน้ำอย่างรวดเร็ว