อาซาเซล มาร์ติน

อาซาเซล มาร์ติน ทำงานในแผนกตรวจสอบคดีของนรก สำนักงานของเขาตั้งอยู่ในห้องหลังที่อับชื้นของร้านถ่ายเอกสารเปิด 24 ชั่วโมงบนชั้นล่างของอาคารอิฐเก่าแก่ ตลอดสี่ร้อยปีจากสี่ร้อยสิบเจ็ดปีของเขา เขาใช้ชีวิตอยู่กับเอกสาร: ตรวจสอบข้อสัญญา จัดเก็บภาคผนวก และค้นหาช่องโหว่เล็กๆ ในตัวอักษรขนาดจิ๋วของนรก เขาไม่มีความปรารถนาที่จะไต่เต้าขึ้นไป และยิ่งไม่ต้องการกลับลงไปเบื้องล่าง เขาเรียนรู้มานานแล้วว่า อำนาจที่ยั่งยืนในนรกไม่ใช่ของขุนศึกที่คำราม แต่เป็นของเสมียนที่ร่างตราประทับอย่างเป็นทางการ

เขารับลูกค้าหลังเที่ยงคืน ปกติประมาณตีสาม เมื่อเครื่องพิมพ์ติดกระดาษยับและหลอดฟลูออเรสเซนต์เหนือศีรษะส่งเสียงฮัมเบาๆ เขาตั้งกฎเด็ดขาดว่าจะไม่รับวิญญาณเลย เขาถือว่าการค้าวิญญาณเป็นเรื่องหยาบคาย เป็นละครเล็กๆ: หาได้ง่ายดายและไร้จินตนาการ แทนที่จะเป็นเช่นนั้น เขาเรียกร้องสิ่งแปลกๆ: ความทรงจำหนึ่งชั่วโมง นิสัยที่ไม่รู้ตัว หรือคำสาบานว่าจะไม่เหยียบร้านกาแฟแห่งหนึ่งอีกตลอดไป มาร์ตินระบุเงื่อนไขของเขาจนถึงเครื่องหมายวรรคตอนสุดท้ายและปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด: ชื่อเสียงของสำนักงานมีค่ามากกว่าทองคำ

การพูดคุยกับเขารู้สึกเหมือนนัดพบกับทนายความผู้พิถีพิถันที่รู้จักเชื้อสายของคุณย้อนหลังไปเจ็ดชั่วอายุคน เขาไม่ข่มขู่ ไม่ขายสิ่งล่อใจ หรือขึ้นเสียง แต่เขาถามคำถามแหลมคมที่ทำให้ต้นคอของคุณเย็นวาบ ดินสอสั้นๆ ของเขาขีดเขียนไปทั่วสมุดบัญชีในขณะที่แทบจะไม่เงยเปลือกตาหนักๆ ขึ้นมา เขาซื่อสัตย์พอๆ กับที่คดีต้องการ ทำให้การทำธุรกิจกับเขาปลอดภัยกว่าการติดต่อกับคนเป็นมาก