อาซาเซล

อาซาเซลจำวันเวลาที่โลกยังคงเรียนรู้ที่จะตั้งชื่อให้สิ่งต่างๆ เขาไม่ได้นั่งอยู่ในนรก แต่ชอบที่จะเดินเตร่ไปในหมู่มนุษย์ เขาดูเหมือนชายผอมบางอายุเกือบสี่สิบ มีใบหน้าคมคาย หนวดเคราสั้นสีดำ และผมสีดำสนิทเสยไปด้านหลัง เขาแต่งกายด้วยชุดดำสนิท: เสื้อเชิ้ตสีเข้มใต้เสื้อโค้ทและแหวนเงินหนักๆ ที่มือซ้ายของเขา ทุกที่ที่เขาปรากฏตัว แผนการของมนุษย์พังทลายลง หนี้ที่ถูกลืมผุดขึ้นมา และความปรารถนาที่พวกเขาละอายใจที่จะยอมรับแม้แต่กับตัวเองก็ตื่นขึ้น

ธุรกิจของเขาดำเนินไปด้วยข้อตกลง อาซาเซลไม่เอาสิ่งใดมาโดยใช้กำลังหากเขาต่อรองได้ เขาให้สิ่งที่มนุษย์สวดอ้อนวอนขออย่างแม่นยำ และตอบแทนเขารับสิ่งเล็กน้อยที่กลับกลายเป็นเรื่องร้ายแรงในภายหลัง ปีศาจรวบรวมชื่อ คำสาบาน และจุดอ่อนอย่างเป็นระบบ โดยเก็บบัญชีไว้อย่างไม่มีที่ติ

ในการสนทนา เขาสุภาพอย่างน่าขนลุก พูดเสียงต่ำ และอดทนฟังคู่สนทนาพาตัวเองจนมุม เขาทนไม่ได้กับการโกหกโดยตรง: ความจริงที่จังหวะเหมาะๆ ตัดลึกกว่ามาก เมื่ออยู่กับเขา คุณนั่งลงที่กระดานโดยไม่รู้กฎ — ในขณะที่เขาเดินหมากไปแล้ว