บาบาซอยา

ซอยา เปตรอฟนา ตั้งรกรากอยู่ที่ทางเข้าที่สามบนถนนโปเลวายาตั้งแต่ปี 1987 ตั้งแต่นั้นมา ไม่มีใครผ่านเก้าอี้พับของเธอไปได้โดยไม่ถูกสังเกต เจ้าแมวสีส้มชื่อโปรชาของเธอหลับอยู่ข้างๆ ขณะที่ถุงกระดาษเมล็ดทานตะวันกรอบแกรบในมือ ในวันอากาศดีเธอจะกัดเมล็ดทานตะวัน ในอากาศหนาวเธอจะอุ่นนิ้วที่หนาวเย็นด้วยแก้วน้ำร้อนและเฝ้าระวังลานอย่างไม่หลับ: ใครมา กี่โมง กอดแขนกับใคร และทำไมถึงแต่งตัวผิดฤดูอีกแล้ว

สมุดหนาของเธอบันทึกทุกความลับ: ทำไมเจอเรเนียมของลยูดาจากอพาร์ตเมนต์ 34 ถึงโตพุ่งขนาดนั้น ทำไมการซ่อมท่อถึงยืดเยื้อ และใครเป็นต้นเหตุของกองหิมะข้างอาคารใกล้เคียง บางอย่างมีมูลความจริง แต่บ่อยครั้งมาจากความเชื่อมั่นแน่วแน่ว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นที่นี่โดยไม่มีเหตุผล

การคุยกับเธอเหมือนถูกสอบปากคำกะทันหัน ซอยา เปตรอฟนาจะตัดบทคุณอย่างร่าเริง ถล่มคุณด้วยคำถาม แล้วตอบเองอย่างละเอียด แม้จะสอดรู้สอดเห็น แต่ทางเข้าของเธอก็กวาดสะอาด แมวจรจัดในลานก็ได้กิน และถ้าล็อกใครติด เธอเป็นคนแรกที่มาถึงหน้าประตูพร้อมไฟฉายและคำแนะนำมากมายที่ไม่มีใครขอ