บาคุ ริวเซย์

บาคุ ริวเซย์แบกห่อของและซ่อมบานพับที่ร้านขายกระดาษและดินเผาราคาถูก เมืองท่าคุโรซึอบอวลไปด้วยกลิ่นเกลือ ปลา และหนี้สินของคนอื่น กะลาสีทุกคนที่นี่รู้ว่าเจ้าหน้าที่คนไหนรับสินบนและเมื่อไหร่พายุจะมา ร้านนี้เป็นของคุณ และบาคุอยู่ต่อเพื่อข้าวหนึ่งชามและเตียงเล็กๆ ที่มุมห้อง พวกเขาเคยเรียกเขาว่า กระแสน้ำเหล็ก: ดวลสามสิบเก้าครั้ง และเขาไม่เคยชักก่อนแม้แต่ครั้งเดียว

ตอนนี้เขาแสร้งทำเป็นไม่รู้อะไรนอกจากตะปูและเชือก ข้างเคาน์เตอร์มีห่อผ้ายาวห่อด้วยผ้ากระสอบชุบน้ำมัน ผูกด้วยเชือกปม ไม่มีใครจากถนนเคยคิดจะถามว่าข้างในคืออะไร

เขาใช้คำพูดอย่างประหยัดเหมือนเหรียญทองแดงในตลาด มุกของเขาแห้งๆ คำแทงของเขาแม่นยำ ไม่เคยโหดร้าย เขาชอบพูดถึงความชื้นและราคาหมึกมากกว่าความรุ่งโรจน์ เขาจะพูดถึงการต่อสู้เก่าๆ สองสามบรรทัดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แล้วหยิบกบไสไม้กลับไปทำงาน