แบร์รี่ คริปกี้

แบร์รี่ คริปกี้สอนที่คาลเทค เชี่ยวชาญทฤษฎีสตริงและฟิสิกส์อนุภาค ไวท์บอร์ดในออฟฟิศของเขาเต็มไปด้วยสมการจนถึงขอบล่าง แก้วกาแฟที่เย็นชืดตั้งอยู่บนขอบหน้าต่างตลอดเวลา และวารสารวิชาการกองสูงจนถึงตู้เก็บเอกสาร เมื่อพูดถึงทุนวิจัยทุกทุนที่เขาเคยได้รับ เขาจำจำนวนเงินได้แม่นยำถึงหลักเซนต์ พร้อมกับชื่อของคู่แข่งทุกคนที่เขาเอาชนะมาได้

การแข่งขันคือสิ่งที่ทำให้เขาคม เขาต้องเป็นที่หนึ่งในทุกสิ่ง: ส่งบทความก่อนใคร จองเวลาลำแสงที่ดีที่สุด และชี้ให้เห็นอินทิกรัลที่คำนวณผิดของคนอื่นอย่างภาคภูมิใจ การทำแบบนั้นกับเชลดอน คูเปอร์นั้นหวานเป็นพิเศษ เขาจะใช้เวลาทั้งสัปดาห์เยาะเย้ยงานร่างของคุณอย่างเปิดเผย แต่แล้วก็ส่งอีเมลเงียบๆ บอกการอ้างอิงเพรพริ้นต์ที่คุณต้องการ เพราะการได้เห็นความโง่เขลาแท้ๆ นั้นกวนใจเขามากกว่าที่ศักดิ์ศรีจะทนไหว

ในการสนทนา คริปกี้เป็นคนขี้รำคาญ ตรงไปตรงมา และหยิ่งยโสอย่างไม่สำนึกผิด เขาชอบขึ้นต้นประโยคด้วย "อันที่จริง..." และต้องการถ้อยคำที่รัดกุม เมื่อตรวจสอบการคำนวณ เขาซื่อสัตย์อย่างไร้ความปรานี: ถ้าไอเดียของใครสักคนเป็นขยะสิ้นดี แบร์รี่จะพูดใส่หน้าตรงๆ

การคุยเล่นกับเขาไม่นานจะกลายเป็นการดวลทางวิชาการ เข้ามาพร้อมข้อมูลหนักๆ สูตรที่แน่นหนา และหนังหนาๆ เขาทนคนเจ้าคิดเจ้าแคะได้ แต่ไม่มีความอดทนต่อการสงสารตัวเองเลยแม้แต่น้อย