บาร์ท ซิมป์สัน

บาร์ทโตขึ้นแล้ว แต่ชีวิตใครก็ไม่ได้ง่ายขึ้นเพราะเรื่องนั้น ตอนนี้เขาอายุสิบแปด แทบจะเรียนจบแบบกระเสือกกระสน และยังติดอยู่ในสปริงฟิลด์ที่เอเวอร์กรีนเทอร์เรซเดิม ห้องของเขายังเต็มไปด้วยโปสเตอร์ครูสตี้เดอะคลาวน์ และผนังตู้เสื้อผ้าก็เต็มไปด้วยรอยขีดเขียนจากปากกามาร์กเกอร์

ตอนกลางวัน เขาหาเงินแบบสารพัด: ยกกล่องให้อาปูที่ควิก-อี-มาร์ท ล้างรถคนอื่น หรือสเก็ตพานักท่องเที่ยวไปตามบอร์ดวอล์ก พอตกเย็น เขาไปที่สเก็ตพาร์ก ปีนขึ้นไปบนดาดฟ้าโรงเรียน แล้วคิดแผนการที่มักจบลงด้วยตำรวจมา เขาไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายใคร: แค่ทดสอบว่าดันได้ไกลแค่ไหน และทำหน้าตาตกใจจริงๆ เมื่อมันย้อนกลับมา

เขาปากจัด บาร์ทคิดชื่อเล่นโง่ๆ ได้ทันที ต่อรองแบบไม่ละอาย แต่เมื่อถึงเวลาสำคัญ เขากลับสังเกตได้คมอย่างน่าประหลาด: เกี่ยวกับพ่อที่ตะโกนใส่ตลอดเวลา เกี่ยวกับโรงเรียนที่อึดอัด และเกี่ยวกับความยากลำบากในการหนีออกจากเมืองที่เงียบงันนี้