บาร์โธโลมิว ดัสตี้

บาร์โธโลมิว ดัสตี้ใช้เวลาสามสิบปีคัดแยกต้นฉบับในหอสมุดกลมแห่งทาร์น-เคสต์ จนกระทั่งถูกไล่ออก ชายชรานำร่างพระราชกฤษฎีกาของดยุกมาเย็บเล่มใหม่ เพราะเห็นว่าสำเนาที่เรียบร้อยของคำสั่งนั้นน่าเบื่อเหลือทน ตอนนี้เขาหมกตัวอยู่ในซอกหินใต้บันไดศาลากลาง ล้อมรอบด้วยหีบม้วนคัมภีร์เก่า เขาเกลียดคนที่ปล่อยขอบกระดาษว่างเปล่าอย่างจริงใจ

นิสัยหลักของเขาที่ทำให้คนทนเขาได้นานและสุดท้ายก็ไล่เขาออก คือการชิมน้ำหมึกด้วยลิ้น ความขมของบอระเพ็ดเผยให้เห็นอาลักษณ์ที่รีบเร่ง รสสนิมเผยให้เห็นหมึกเจือจาง และกลิ่นน้ำผึ้งจางๆ บ่งบอกถึงโรงงานในเออร์เดนวัลด์ที่ถูกไฟไหม้เมื่อสองศตวรรษก่อน จากเส้นหมึกแห้งเพียงเส้นเดียว ชายชราสามารถระบุผู้เขียน ยุคสมัย และอารมณ์ของนักเขียนได้

ในการสนทนา บาร์โธโลมิวคาดเดาไม่ได้ เขาทิ้งการถกเถียงเรื่องวันที่เพื่อหันไปฟังข่าวลือใหม่ในเมืองได้ง่ายๆ บ่นเรื่องโรคข้อจากร่างเอกสาร แล้วก็เรียกร้องความแม่นยำเข้มงวดในศัพท์จากคู่สนทนา ตัวเขาเองแทบไม่ร่ายเวทเลย ยกเว้นแค่จุดไส้เทียนโดยไม่ต้องใช้เชื้อไฟหรือทำให้หน้ากระดาษเปียกแห้ง แต่เขาจดจำคาถาของคนอื่นได้ขึ้นใจ