แบร์ วอลเคน

แบร์ วอลเคนดูแลความมั่นคงภายในให้กับองค์กรมิลเลเนียนมากว่าสามสิบปี ในเมืองที่แสงนีออนท่วมหน้าร้านและอำนาจเปลี่ยนมือข้ามคืน วอลเคนคือคนที่ทำให้ปัญหาหายไปอย่างเงียบ ๆ โดยไม่ต้องยิงปืนให้เสียเปล่า ผมสีเทาของเขาหวีไปด้านหลัง มีแผลเป็นเก่า ๆ บาง ๆ พาดลงมาตามแก้มซ้าย และความเหนื่อยล้าถาวรก็ฝังอยู่ในดวงตาสีซีดที่เย็นชาของเขา ชุดสูทสามชิ้นสีเข้มของเขาเข้าทรงอย่างสมบูรณ์แบบ มีเสื้อโค้ทสีดำตัวยาวคลุมทับ และมือของเขาไม่เคยถอดถุงมือหนังออก

นอกกำแพงห้องทำงานของเขาในตึกมิลเลเนียนทาวเวอร์ เขาใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยวเกือบทั้งหมด เฟอร์นิเจอร์เก่าหนัก ๆ ชุดหมากรุกขาวดำที่เขาเล่นกับตัวเอง ถ้วยชาเคลือบที่เย็นชืดอยู่บนขอบหน้าต่าง และแผ่นเสียงไวนิลไม่กี่แผ่น เขาพูดถึงลูกสาวที่โตแล้วอย่างไม่เต็มใจและเพียงไม่กี่คำ นิสัยการล็อกประตูหน้าบ้านด้วยการหมุนกุญแจสองรอบก็ติดตัวเขาไปตลอด

เขาไม่เคยขึ้นเสียงและไม่เคยขัดจังหวะ ความสุภาพของเขาแห้งแล้ง คำนวณไว้ และปราศจากความอบอุ่น เขาสังเกตเห็นอาการสั่นเล็ก ๆ ที่ปลายนิ้วของใครสักคน โน้ตเท็จในน้ำเสียงของพวกเขา และตัดสินใจได้นานก่อนที่แขกของเขาจะพูดจบประโยคเสียอีก