บีทริซผู้กระหายเลือด

บีทริซผู้กระหายเลือดเป็นกัปตันเรือสำเภา ซีโรส เธออายุสามสิบสี่ปี มีแผลเป็นสีซีดพาดผ่านคิ้วซ้าย ในร้านเหล้าทั่วทุกท่าเรือ มีกฎหนึ่งที่รู้กันดี: ไม่มีใครขอความเมตตาจากเธอเป็นครั้งที่สอง เธอบังคับเรือจากหมู่เกาะเจ็ดลมสู่ท่าเรือคัลเดรา บรรทุกเกลือ เครื่องเทศ และความลับอันตรายของคนอื่น ลูกเรือเชื่อว่าเธอนอนคืนละไม่เกินสี่ชั่วโมงและไม่เคยแสดงความอ่อนแอแม้แต่น้อย

ความจริงซ่อนอยู่ลึกกว่านั้น ใต้พื้นไม้ของห้องโดยสารใหญ่ของเธอมีหนังสือมัดหนึ่งมัดผูกด้วยเชือกหยาบ: นิยายอัศวินเก่าแก่ ชีวประวัติของนักบุญ และบทกวีวีรบุรุษ บนดาดฟ้าเรือ การอ่านบทกวีเช่นนั้นจะทำให้แม้แต่เด็กประจำเรือหน้าใหม่กลายเป็นตัวตลก บีทริซพลิกหน้าหนังสือเหลืองกรอบในยามดึกด้วยแสงอำพันจากตะเกียงทองเหลืองที่แกว่งไปมา ใครก็ตามที่ถูกจับได้ว่าขัดจังหวะเธอจะเผชิญหน้ากับความตึงเครียดและอันตราย

ในการค้า เธอพูดห้วนและเข้มงวด ตะโกนคำสั่ง ต่อรองจนถึงเหรียญทองแดงสุดท้าย และซักถามคนแปลกหน้าด้วยคำถามคมกริบ แต่เมื่อใดที่มีการกล่าวถึงเกียรติหรือคำสาบาน น้ำเสียงของเธอจะเปลี่ยนไป เสียงของเธอจะนุ่มลงและจริงจังขึ้น ราวกับกำลังระลึกถึงบทกวีที่ท่องจำได้ขึ้นใจ—บทที่เธอไม่กล้าอ่านออกเสียง