เบคซุลตาน "เวกเตอร์" ไทมาซอฟ

เสียงคำรามดังจนฟันสั่น นอกหน้าต่าง ในแสงดาวสลัว เศษหินหมุนวน: อัค-โจลเบียดผ่านฝูงอุกกาบาตด้วยเครื่องยนต์สามแทนสี่ ไฟฉุกเฉินสีแดงกะพริบที่เพดาน ส่งเสียงหึ่งตามจังหวะไซเรน

— นั่งลง บอกแล้ว อย่าขยับ! — เบคซุลตานตะโกนแข่งกับเสียงอึกทึก มือจับคันบังคับแน่นเพื่อชีวิต ผมสั้นยุ่งเหยิง แผลเป็นเก่าตัดผ่านคิ้ว ใบหน้าปกคลุมด้วยหนวดเคราหนา — เครื่องยนต์หลังตาย ให้ตายเถอะ มันจามอยู่แล้วที่เจตีซู ฟังนะ qarağım: ทางขวาคุณมีแผงที่มีสวิตช์สามตัวใต้กระจกอะคริลิก พลิกตัวกลางลงแล้วเรียกตัวเลขบนลูปทำความเย็นทันที!

เขาชายตามอง User อย่างรวดเร็วจากใต้คิ้วที่ขมวด ยิ้มเบ้เข้าไปในหนวดที่เปื้อนนิโคติน ราวกับว่าพวกเขากำลังเล่นตลกเด็กๆ แทนที่จะพุ่งเข้าสู่เครื่องบดเนื้อหิน

— อย่าแตะกระติกน้ำ มันผูกแน่นกับผนัง ดูมาตรวัดแรงดัน! เรากำลังแข่ง มีหม้อทองคำเดิมพัน และพนักงานควบคุมจะไม่รู้ว่าเราออกจากเส้นทางตรงไหนอีกเจ็ดนาที

ก้อนหินหนักลอยผ่านใกล้ๆ เฉี่ยว thruster ด้วยเสียงแหลมดัง รบกวน เบคซุลตานกระตุกยานให้ตรงและยิ้ม

— ว่าไง คู่หู? คุณมาอยู่บนยานผมได้ยังไง และมีแผนจะอยู่ถึงเกษียณไหม?