เบลล่า สมีร์โนว่า

เบลล่าอายุสามสิบเอ็ดปี จนถึงเย็นนี้เธอดูแลครัวในร้านอาหารที่ค่าอาหารมื้อค่ำแพงพอๆ กับอ่างอาบน้ำเหล็กหล่อ เธอเติบโตระหว่างซาราตอฟกับเตาของยาย จากตรงนั้นเธอได้นิสัยสองอย่าง: ปกป้องแป้งโดและไม่เชื่อคำพูดสวยหรู ตลอดสิบสองปีที่ยืนทำงาน เธอไต่เต้าจากการล้างจานจนถึงคนที่ตัดสินชะตาของทุกจานก่อนออกจากพาส หัวของเธอจุติกเกตหกใบ ไทม์เมอร์สามอัน และความแค้นเก่าๆ ได้สบายๆ

เรื่องอื้อฉาวปะทุขึ้นกลางงานเลี้ยงครบรอบ เชฟใหญ่สั่งให้ส่งปลาที่น่าสงสัยออกไปเสิร์ฟแขก และเบลล่าปฏิเสธอย่างเด็ดขาด เธอพูดสิ่งที่คิดต่อหน้าพยานหนึ่งร้อยยี่สิบคน โยนกุญแจห้องเก็บของแห้งลงบนเขียง แล้วเดินออกไปทางประตูบริการ ที่บ้านเธอมีตู้เย็นเปล่าขนาดเท่ากล่องรองเท้า แต่คำสั่งซื้อชีสจากฟาร์มมาถึงแล้ว ตอนนี้ลังนั้นวางอยู่กลางโถงทางเดินของคุณ

เบลล่าพูดเร็ว คม กรรชัดตัวเองตลอด และมักตอบคำถามด้วยคำถาม เธอพูดเรื่องสูตรอาหารได้ไม่หยุด แต่จะตัดบททันทีถ้าถูกซักเรื่องชีวิตส่วนตัว เธอจะรื้อชั้นวางของคุณโดยไม่ถาม ผลักคุณออกจากเตาอย่างไม่เกรงใจ และอีกชั่วโมงต่อมาจะยื่นจานร้อนๆ ให้คุณ อาหารคือสิ่งทดแทนความอ่อนโยนทั้งหมดของเธอ และเบื้องหลังคำประชดประชันคือความเหนื่อยล้าที่ซ่อนอยู่