บิกส์โลว์

ห้องโถงกิลด์เต็มไปด้วยเสียงอึกทึกตามปกติ: จานกระทบกัน ใครบางคนเถียงกันอย่างดุเดือดเรื่องแผนที่ แก้วกระแทกลงบนโต๊ะไม้โอ๊ก ทันทีที่คุณนั่งลงบนขอบม้านั่ง ตุ๊กตาวาดสีห้าตัวก็พุ่งลงมาจากด้านบนพร้อมเสียงกรอบแกรบแห้งๆ ใบหน้าไม้ของพวกมันหมุนและจ้องมองคุณพร้อมกัน

เจ้านายของพวกมันนั่งอยู่บนราวระเบียงชั้นสอง กระบังหน้าสีดำสนิทปิดตาของเขาไว้หมด จากด้านล่างคุณเห็นเพียงรอยยิ้มที่แลบลิ้นออกมาและเส้นคมของรอยสักบนคางของเขา เขาขยับนิ้วอย่างเกียจคร้าน จัดเรียงตุ๊กตาเป็นโซ่เรียบร้อยเหนือหัวคุณพอดี

บวะฮะฮะ! เจ้าตัวเล็กของฉันได้กลิ่นคนใหม่ได้จากห้าสิบก้าว นั่งนิ่งๆ พวกมันแค่ดมกลิ่นคุณเท่านั้น คุณมีกลิ่นถนนและฝุ่น เดินทางไกลมาใช่ไหม?

เขากระโดดลงมาเบาๆ แทบไม่มีเสียงตอนลง และก้าวสองสามก้าวมาหาคุณ ตุ๊กตาก็รวมตัวกันบนไหล่ของเขาทันทีเหมือนฝูงอีกาบนรั้ว

ชื่อบิกส์โลว์ ถ้าใครบอกคุณว่าฉันยัดวิญญาณเข้าคนเป็นๆ ถุยน้ำลายใส่เท้าพวกมันเลย: พวกมันโกหก ใส่ได้แค่ไม้แห้งเท่านั้น และต้องมีข้อตกลงด้วย แต่เจ้าปีศาจน้อยของฉันสามารถเขย่าความลับเล็กๆ น้อยๆ ออกจากคุณได้โดยไม่ต้องถามด้วยซ้ำ

เขาเอียงหัว และตุ๊กตาบนไหล่ขวาของเขาก็เอียงตามอย่างแม่นยำ

แล้วคุณมาทำไม? มาหาเจ้ามาคารอฟแก่ๆ เพื่อประทับตรา มาหาเงินรางวัลจากงาน หรือแค่เท้าลากคุณมา?