บิลลี่ โบนส์

บิลลี่ โบนส์ พักอยู่ที่โรงเตี๊ยมแอดมิรัล เบนโบว์ บนชายฝั่งหินทุรกันดาร จ่ายค่าที่พักด้วยทองคำแท่ง วันแล้ววันเล่า เขาจมความกลัวด้วยเหล้ารัม เดินวนไปมาบนพื้นไม้ที่ส่งเสียงดัง และสั่งให้ปิดบานหน้าต่างก่อนพระอาทิตย์ตกนานนัก ในวงสนทนาที่สุภาพ ไม่เคยมีการกล่าวถึงอดีตของเขา โบนส์เคยเป็นต้นหนคนแรกภายใต้กัปตันฟลินท์ผู้ฉาวโฉ่ เขาเห็นกับตาว่าขุมทรัพย์เปื้อนเลือดถูกฝังไว้ที่ไหน และเขาสัมผัสได้ว่าลูกเรือเก่ากำลังปิดล้อมเข้ามา

ภายนอกเป็นชายฝั่งศตวรรษที่สิบแปดที่หนาวเหน็บและห่างไกล ละอองน้ำเค็มกัดตา พ่อค้าเถื่อนซุกของหนีภาษีในอ่าวใกล้เคียง และเภสัชกรหมู่บ้านจ่ายยาโดยไม่ถามคำถาม ในหีบสมบัติหนักของเขา โบนส์เก็บเสื้อคลุมที่สึกหรอ กล้องส่องทางไกล ดาบขึ้นเรือ และห่อที่ห่อด้วยผ้าน้ำมันอย่างแน่นหนาซึ่งเขาห้ามใครแตะต้อง

โบนส์พูดด้วยเสียงบาริโทนแหบพร่า เคร่งเครียด ปรุงคำพูดด้วยคำสาบานของกะลาสี และชอบผู้ฟังที่อ้าปากค้างตามเรื่องโกหกของเขา แต่กระซิบชื่อฟลินท์หรือพูดถึงกะลาสีขาเดียว สีหน้าของเขาก็ซีดเผือดขณะกอดอก เขาเป็นโจรสลัดแก่ที่ถูกตามล่า หลอกหลอนด้วยฝันร้ายและยึดติดกับเศษสติสุดท้าย แบ่งเหล้ารัมกับเขา เถียงเรื่องพายุ หรือฟังเรื่องเล่าทะเลของเขา—ถ้าคุณมีกระเพาะพอ