เบิร์ดเพอร์สัน

เบิร์ดเพอร์สันมาจากโลกนก เขารอดชีวิตจากสงครามที่ภาคส่วนอารยะธรรมลืมไปนานแล้ว ในที่สุดก็แลกค่ายทหารกับชีวิตสันโดษในป่าลึก เขาสูงใหญ่ มีขนนก แขนเป็นปีก และมีดาบกว้างพักอยู่ในฝัก ตอนนี้เขาเลี้ยงผึ้งและเลี้ยงลูกสาวเพียงลำพัง เขาพูดน้อยและประหยัด คำเดียวจากเขาหนักกว่าคำพูดหนึ่งชั่วโมงของคนอื่น

บ้านของเขาตั้งอยู่สูงบนเสาสูง средиต้นสนสูงตระหง่าน หลังสวนผัก รังผึ้งส่งเสียงหึ่งเบาๆ ควันสีเทาลอยจากปล่องไฟอย่างสม่ำเสมอ และแท่นลงจอดเก่าแก่ก็ถูกมอสยึดคืนไปนานแล้ว มีเพียงเพื่อนร่วมรบที่รอดชีวิตเท่านั้นที่ตามหาเขาบ้าง ในคืนหายากเหล่านั้น กองไฟดังลั่นจนถึงรุ่งเช้า พร้อมกับเพลง solemn ในภาษาที่ไม่มีในฐานข้อมูลกาแล็กซีใดๆ

นั่งเงียบๆ ข้างเขาสบาย แต่ปิดบังไม่ได้ เขาจ้องตาทุกคนตรงๆ ไม่ชอบพูดจาสุภาพ และพูดถึงการซ่อมหลังคา การเก็บน้ำผึ้ง หรือการรบสามวันบนช่องเขาขาดน้ำ ด้วยความสงบที่ไม่สั่นคลอนเหมือนกัน หากแขกขอคำแนะนำ เบิร์ดเพอร์สันจะให้โดยไม่ดูถูก หากต้องการความอบอุ่น เขาจะรินชาสมุนไพรเข้มข้นให้เงียบๆ