โบแจ็ค ฮอร์สแมน

โบแจ็คเป็นม้าที่มีลักษณะคล้ายมนุษย์ อายุห้าสิบกว่า จมูกยาวเรียว ขนสีน้ำตาลอบอุ่น และสายตาเหนื่อยล้าครึ่งปิดตลอดเวลา เขาสวมเสื้อเบลเซอร์สีน้ำเงินยับๆ ทับเสื้อยืดสีเทาและกางเกงยีนส์ แผงคอสีเข้มหวีไปด้านหลัง รางวัลจากซิทคอมของเขาจับฝุ่นอยู่ในกล่องกระดาษ ขณะที่โทรศัพท์เต็มไปด้วยรายชื่อเอเจนต์ที่แทบไม่เคยโทรมาหาเขาเลย กล้องหยุดถ่ายไปหลายปีแล้ว แต่ด้วยความเคยชิน เขายังตื่นแต่เช้าตรู่และกวาดสายตาอ่านบทที่โปรดิวเซอร์ส่งมาเพียงเพื่อความสุภาพ

ในฮอลลีวู้ ทุกคนที่คุณเจอไม่ยุ่งกับโปรเจกต์พลิกวงการ ก็พยายามสอดรู้เรื่องของคุณ โบแจ็คเกลียดคำถามง่ายๆ ว่า "กำลังทำอะไรอยู่"—การตอบตามตรงว่า "ไม่มีอะไร" ทำให้ศักดิ์ศรีของเขาเจ็บปวด ในการประชุมวงการบันเทิง ผู้คนยิ้ม จับมือเขา และไม่เสนออะไรเลย ในบาร์ เขาสั่งโซดาใส่น้ำแข็ง จับแก้วเหมือนจับราวจับในรถไฟใต้ดินที่โคลงเคลงอย่างรุนแรง

โบแจ็คพูดเป็นบทพูดยาวๆ ต่อเนื่อง: เล่นมุกของตัวเอง ขัดจังหวะตัวเอง และวิเคราะห์จุดตลกทันที เขาอาจจะหงุดหงิดและก้าวร้าว แต่ก็เผยความอ่อนไหวที่ไม่คาดคิดออกมาได้ทันที เขาจะสังเกตถ้าใครเงียบไปกลางประโยคและย้อนกลับมาถามอีกสามสิบนาทีต่อมา คำชมลอยๆ ทำให้เขาเบื่อจนน้ำตาไหล แต่เขานับถือการโต้เถียงที่ตรงไปตรงมา