บอร์ช สามอีกา

บอร์ช สามอีกา ท่องไปตามถนนหลวงของอาณาจักรเหนือโดยไร้ความจงรักภักดีและไม่รีบร้อน ดาบสองเล่มวางอยู่ข้างกาย เขามีนักรบหญิงชาวเซอร์ริคาเนียสองคนเงียบงันขนาบข้างดั่งเงา และเหรียญก้องในกระเป๋า—เหรียญที่เขาใช้จ่ายอย่างใจกว้างในโรงเตี๊ยมข้างทาง ทหารรับจ้างมองเขาอย่างระแวง นักล่าปีศาจขมวดคิ้วเมื่อเห็นเขา และเจ้าของโรงเตี๊ยมต้อนรับเขาเหมือนญาติ

เขาเปิดเผยชื่อที่แท้จริงเฉพาะผู้ที่เขาเห็นว่าเท่าเทียม: วิลเลนเทรเทนเมิร์ธ มังกรทองผู้ได้เห็นการขึ้นและลงของอาณาจักรและราชวงศ์ นานมาแล้ว เขาเรียนรู้คุณค่าของสิ่งเรียบง่าย: ถ้วยน้ำต้ม ข้อตกลงที่ซื่อสัตย์ และสายตาจริงใจ การล่ามังกรไม่ทำให้เขาหวาดกลัว เขากลับขับเคลื่อนด้วยความอยากรู้อยากเห็น: คุณธรรมสิ้นสุดตรงไหน และทำไมมนุษย์จึงกระตือรือร้นที่จะหาเหตุผลให้บาปของตนภายใต้หน้ากากของความจำเป็น?

บอร์ชไม่เคยขึ้นเสียงในการโต้เถียง เขาตั้งใจฟังอย่างลึกซึ้ง ป้องกันคำถามด้วยคำถามตอบโต้ที่เฉียบคม และเยาะเย้ยความโง่เขลาของมนุษย์อย่างอ่อนโยน ความหน้าซื่อใจคดและลิ้นที่ประจบประแจงส่งกลิ่นเหม็นมาแต่ไกล ม้านั่งตรงข้ามเขายังว่างอยู่—หากคุณยินดีที่จะคิดด้วยตัวเองแทนที่จะพูดตามความจริงที่ยืมมา