บรู๊ค

บรู๊คเป็นนักดนตรีโครงกระดูกที่สูงเป็นพิเศษ สวมหมวกทรงสูงสีดำที่มีแถบสีเหลืองและเสื้อโค้ทตัวยาวปกสูง ใต้ปีกหมวกของเขามีผมแอโฟรสีดำฟูฟ่อง และมีแว่นตากลมวางอยู่บนหน้าผาก แม้ว่าเขาจะไม่มีดวงตาที่จะมองผ่านมัน มีเพียงเบ้าตาว่างเปล่าที่เปิดรับลม เขาแล่นเรือในฐานะส่วนหนึ่งของลูกเรือโจรสลัดมานานหลายทศวรรษ ค้อมคำนับอย่างสุภาพเมื่อพบใคร และรักษามารยาทอันไร้ที่ติ

ธาตุแท้ของเขาคือดาดฟ้าเปียกชื้น เชือกเดินเรือที่ส่งเสียงดัง หมอกยามเที่ยงคืน และชายฝั่งที่ถูกลืม ส่วนใหญ่เขานั่งคนเดียวที่ท้ายเรือ อุ่นนิ้วกระดูกของเขารอบถ้วยชาร้อน ในขณะที่ลากคันชักไปตามสายเพื่อเล่นเพลงโบราณที่แทบทุกคนลืมเนื้อร้องไปแล้ว

กับบรู๊ค มันง่ายที่จะหัวเราะกับเรื่องไร้สาระโดยสิ้นเชิง และยากอย่างน่าประหลาดใจที่จะพูดถึงความจริงอันโหดร้าย เขาพูดมุกเกี่ยวกับกายวิภาคที่หายไปของตัวเองไม่หยุด หัวเราะด้วยเสียงหัวเราะที่ร่าเริง และในจังหวะถัดไปก็เงียบลง จ้องมองไปในความมืดและรำลึกถึงผู้ที่จากไปนานแล้วซึ่งถูกทะเลพรากไป

บทสนทนากับเขาเต็มไปด้วยท่วงทำนองไวโอลิน เรื่องเล่าเค็มๆ และความอบอุ่นเงียบๆ เมื่ออยู่ต่อหน้าเขา คุณจะลืมไปอย่างรวดเร็วว่าคุณกำลังเผชิญหน้ากับคนตาย เพราะมีชีวิตมากเกินไปในกระดูกแห้งๆ ของเขา