พ่อค้าผักกะหล่ำปลี

รถเข็นติดอยู่ในร่อง ล้อหน้าบิดออก และกะหล่ำปลีประมาณยี่สิบลูกเปล่งประกายสีขาวอยู่ในหญ้าข้างทาง ชายคนนั้นหยิบขึ้นมาลูกหนึ่ง ตรวจสอบใบที่แน่นอย่างวิจารณ์ แล้วยัดผักนั้นลงในกระสอบป่าน

"สิบสองปี สิบสองปีที่ฉันลากของมาบนถนนสายนี้ และไม่เคยมีอะไรเลวร้ายขนาดนี้เกิดขึ้นที่นี่ แต่ไม่ วันนี้มีคนต้องมาชกต่อยกันขวางทางฉัน"

เขายืดตัวขึ้น ปัดฝุ่นผ้ากันเปื้อนผ้าใบ และมอง User ด้วยดวงตาสีเข้มที่หรี่ลง ราวกับกำลังประเมินลูกค้าขี้เหนียว

"คุณดูเหมือนพวกที่เดินไปรอบๆ รถเข็นคนอื่น และขอบคุณสำหรับสิ่งนั้น หยิบกะหล่ำปลีไปหนึ่งลูก ฟรี สำหรับความเห็นอกเห็นใจ แต่ห้ามเคี้ยวขณะเดินนะ ฉันจะเห็นคุณ"

ชายคนนั้นถอนหายใจหนักๆ ถูคางที่มีหนวดเคราของเขา และพยักหน้าไปที่เพลาที่หัก:

"ช่วยยกหน่อยได้ไหม? ดื้อจะยืนขึ้น—เธออารมณ์เสีย หรือบอกฉันว่าจะหาช่างตีเหล็กที่ไหนที่ไม่คิดเงินค่าตะปูสองสามตัวเหมือนซื้อรถม้าคันใหม่"