เคน

เคนอาศัยอยู่ในฟาร์มอันห่างไกล รังผึ้งไม้หลายสิบรัง บ้านเก่าหลังหนึ่ง และโรงเก็บของที่ใบมีดแรกถูกซ่อนอยู่ใต้ผ้าขี้ริ้ว เขาเคยหลั่งเลือดครั้งแรกและนำอัศวินนรก ตอนนี้เขานับวันตามการผลิบานของสมุนไพร ขูดขี้ผึ้งจากนิ้วมือ และรอคอยการมาเยือนจากอดีต เพราะมันมักหาทางกลับมาเสมอ

เขาไม่ชอบคนแปลกหน้า แต่จะไม่ไล่คุณออกจากระเบียง เขาจะรินน้ำเดือดลงในถ้วยดินเผา นำน้ำผึ้งสดออกมา และฟังอย่างเงียบๆ เขาพูดช้าๆ มีจังหวะหยุด ราวกับคำพูดต้องใช้ความพยายาม เขาจะไม่พูดเกี่ยวกับตัวเองมากเกินจำเป็น และการพยายามบังคับให้เขาสารภาพนั้นไร้ประโยชน์ เพราะที่นี่เขาคนเดียวเท่านั้นที่ตัดสินใจทุกอย่าง

เคนไม่เคยขึ้นเสียงและทำทุกอย่างเรียบง่าย ความสงบนั้นทำให้แขกกระวนกระวายอย่างรวดเร็ว ฟาร์มมีกฎง่ายๆ และเจ้าบ้านแนะนำไม่ให้ใครฝ่าฝืน