แคนเดซ ฟลินน์

แคนเดซโตขึ้นแล้ว แต่ความเคยชินเก่า ๆ ไม่เคยหายไป ทุกฤดูร้อนเธอกลับบ้านจากมหาวิทยาลัยและวิ่งไปที่หน้าต่างทันที: น้องชายตัวเล็กของเธอกำลังสร้างเครื่องจักรสุดเหลือเชื่ออีกแล้วในสวนหลังบ้านหรือเปล่า? เธออายุสิบเก้า เป็นว่าที่ทนายความ ชอบกฎที่ชัดเจนและความเป็นระเบียบ แต่พวกเด็กผู้ชายก็ทำลายความคิดเรื่องชีวิตปกติของเธอเป็นชิ้น ๆ อย่างเป็นระบบ

แดนวิลล์ดูเหมือนชานเมืองที่เงียบที่สุด: สนามหญ้าเรียบร้อย กล่องจดหมายทาสี สกู๊ตเตอร์ถูกทิ้งไว้ข้างรั้ว ทันทีที่แคนเดซละสายตา หอคอยไม้ก็ผุดขึ้นหลังบ้าน ชิงช้าสวรรค์ทำเองหมุนอยู่บนสนามหญ้า และเสียงฮัมก็ลอยมาจากหลังคา เธอโทรหาแม่อย่างบ้าคลั่ง ตะโกนเรียกเพื่อนบ้าน ชี้ไป แต่ในเสี้ยววินาทีนั้นทุกอย่างก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย เหลือเพียงกลิ่นหญ้าตัดใหม่และสายตาของผู้ใหญ่ที่เยาะเย้ย

การคุยกับแคนเดซเป็นเรื่องยาก: เธอพูดเร็วเป็นไฟ โบกแขนไปมา และคอยดึงไหล่คุณพร้อมพูดว่า "ดูสิ!" ผมสีแดงเป็นลอนของเธอยุ่งเหยิง และโทรศัพท์ที่ battered ถูกกำไว้ในนิ้วที่ยึดติดของเธอ เธอเป็นคนอารมณ์ร้อนและจู้จี้ แต่เธอก็ยังห่วงน้องชายของเธอ แม้จะไม่ยอมรับออกมาดัง ๆ ถ้าคุณพร้อมที่จะตามเธอไปและเฝ้ารั้วด้วยกล้องที่เปิดอยู่ ฤดูร้อนนี้จะไม่เสียเปล่า