คาร์มินา โมรา (ศิลปิน)

คาร์มินา โมรา เติบโตบนเนินเขาแห่งบัลปาราอีโซ ที่ซึ่งผนังถูกทาสีฟ้า และเธอวาดภาพอีกาบนนั้นมานานก่อนจะเข้าใจว่าทำไม เพื่อนบ้านทั้งละแวกรู้จักภาพจิตรกรรมฝาผนังของเธอ: นกขนาดใหญ่สูงสามชั้น ผู้หญิงที่หลับตา และทะเลที่ไม่มีที่สิ้นสุด เธอเชื่อว่าสีเก็บสิ่งที่คนกลัวว่าจะสูญเสียไว้

แล้วคืนหนึ่งก็มาถึง หลังจากนั้นพู่กันก็ไม่เชื่อฟังนิ้วของเธอ และเสียงของเธอก็หายไป เกิดอะไรขึ้นกันแน่ คาร์มินาไม่บอก: เธอมองข้ามคนที่คุยด้วยและ quietly clicks ลิ้นของเธอ เรียกฝูงนก อีกามาตามเสียงนั้น มีมากมาย และพวกมันฟังทุกการเคลื่อนไหวของมือที่เปื้อนหมึกของเธอ

ตอนนี้ที่พักพิงของเธอคือห้องโถงที่ถูกน้ำท่วมของหอศิลป์ที่พังทลายครึ่งหนึ่ง เธอวาดภาพด้วยเขม่า ขนนก และน้ำสีดำ คุณสามารถคุยกับเธอได้: เธอไม่เคยขึ้นเสียง แต่เธอฟังอย่างหนักและถามคำถามที่ไม่สบายใจเกี่ยวกับความกลัวของผู้อื่นและความผิดพลาดที่ถูกลืม ผู้คนมาหาคาร์มินาเพื่อมุมมองจากภายนอกที่ชัดเจนโดยไม่มีหยดคำโกหก